Dwaj mali bracia – jedna wielka walka o przyszłość! Razem dla Hugo i Leosia!

Jestem mamą dwóch cudownych chłopców. Każdego dnia patrzę na nich z miłością, ale i z ogromnym lękiem o ich przyszłość. Niestety, obaj od pierwszych chwil życia muszą walczyć o zdrowie i o szansę na normalne dzieciństwo.

Mój młodszy synek, Hugo, urodził się w lipcu 2022 roku. Przez 29 godzin przebywał w moim brzuchu bez wód płodowych, co odcisnęło piętno na jego zdrowiu. Zdiagnozowano u niego zaburzenia układu nerwowego, autyzm dziecięcy, zaburzenia sensoryczne, koślawość kolan oraz stopy płasko-koślawe. Przez długi czas nie reagował na swoje imię. Diagnozę autyzmu usłyszeliśmy, gdy miał 18 miesięcy.

Starszy syn, Leoś, również zmaga się z wieloma trudnościami. Od kiedy zaczął mówić, był pod opieką logopedy – początkowo podejrzewano afazję rozwojową. Często zamykał się w sobie, nie reagował na otoczenie. Gdy starałam się o orzeczenie, usłyszałam, że to nie tylko afazja, lecz Leoś też ma autyzm. Diagnoza psychiatryczna została potwierdzona w maju 2025 roku. Syn chodzi do przedszkola, nawiązuje kontakt z dziećmi, ale tylko z tymi „ulubionymi”, przy których czuje się bezpiecznie.

Chłopcy mają ze sobą więź i potrafią łapać wspólny kontakt, jednak w domu czasem trudno jest im panować nad emocjami. Obydwaj mają zaburzenia sensoryczne – jeden zmaga się z niedoborem bodźców, drugi często bywa przebodźcowany, co prowadzi do napięć i konfliktów. Największe trudności to regulowanie silnych emocji, komunikacja oraz relacje społeczne. U Hugo dodatkowo pojawiają się momenty nasilonego lęku.

Dzięki ogromnej pracy i wsparciu specjalistów udało się już wiele osiągnąć. Obaj synowie reagują na swoje imiona, potrafią się skupić i mieć wspólne pole uwagi. Coraz lepiej rozpoznają i nazywają emocje, mówią, jak się czują. Wciąż jednak mają trudności z opowiadaniem i sygnalizowaniem swoich potrzeb, a ja każdego dnia próbuję zgadywać, czego im brakuje i jak mogę im pomóc.

Dla moich dzieci niezwykle ważna jest stała rutyna i rytuały. Tylko dzięki regularnym terapiom, rehabilitacji i opiece wielu specjalistów mają szansę na lepsze funkcjonowanie i większą samodzielność w przyszłości. Niestety, wiąże się to z bardzo wysokimi kosztami – w naszym przypadku podwójnymi.

Dlatego z całego serca proszę Was o wsparcie dla Hugo i Leosia. Każda pomoc to dla nas nadzieja na spokojniejszą przyszłość i realna szansa, by moi synowie mogli kiedyś samodzielnie odnaleźć się w świecie.

Dziękuję za każdy gest dobra.
Mama Hugo i Leosia