Iga Nowicka, 29 lat

Mam na imię Iga. Kiedy miałam 12 lat, rozpoznano u mnie pierwotne zaburzenia mięśniowe – obserwację w kierunku dystrofii twarzowo‑łopatkowo‑ramiennej. Od tamtej pory regularnie chodzę na rehabilitację, czasem na specjalistyczne zabiegi.

Długo nie chciałam dzielić się moją historią, ale w dorosłym życiu widzę coraz więcej ograniczeń przy codziennych czynnościach, takich jak podnoszenie ręki, oraz tych związanych z kosztami leczenia. Skończyłam grafikę na Akademii Sztuk Pięknych i chciałabym dalej spełniać się i pracować w zawodzie. Rehabilitacja pozwala mi malować, pracować przy komputerze i samodzielnie funkcjonować na co dzień.

Myślę, że jestem przykładem na to, że regularna fizjoterapia naprawdę pomaga walczyć z tą chorobą. Chociaż objawy zmieniają się praktycznie każdego dnia i niełatwo znaleźć odpowiednie ćwiczenia, widzę, jak ważne jest nastawienie i wiara, że uda mi się opóźnić postępowanie mojej dystrofii. Będę bardzo wdzięczna za wsparcie!

Iga