Jacek Ordakowski, 49 lat

11 sierpnia 2021 roku mój mąż Jacek doznał rozległego udaru, a życie naszej rodziny legło w gruzach. Rokowania były tragiczne. W pierwszej dobie lekarze przygotowywali mnie na jego śmierć albo całkowity paraliż. To była jedna z najgorszych wiadomości, jaką usłyszałam w całym moim życiu. 

Mąż miał stwierdzone niedotlenienie mózgu, zatkaną lewą, główną tętnicę szyjną. Pojawił się prawostronny niedowład ciała i głęboka afazja. Jacek stracił nie tylko zdolność poruszania się i mówienia, ale również czytania, rozumienia i zapamiętywania. Jedyną szansą na odzyskanie sprawności i samodzielności jest dla niego intensywna i regularna rehabilitacja. Mąż z pomocą specjalistów robi duże postępy, uczy się tak naprawdę wszystkiego od nowa. Jednak walka, którą toczy, potrwa jeszcze bardzo długo.

Dlatego z całego serca proszę o pomoc. Wierzę, że mojego męża czeka jeszcze piękna przyszłość, że uda mu się przezwyciężyć skutki udaru. Koszty wszelkich terapii są dla nas bardzo duże, sami nie jesteśmy w stanie ich udźwignąć. Prosimy, pomóż nam!

Iwona, żona