Wypadek odebrał mi sprawność! Pomóż!

Jedna chwila. Ułamek sekundy. I całe moje życie rozpadło się na kawałki. To miał być zwykły dzień. Nic nie zapowiadało tragedii. Ale los nie pyta. Nie uprzedza. Po prostu uderza – nagle, brutalnie, bez ostrzeżenia.

Wypadek samochodowy... Uderzenie. Cisza. Chaos. A potem ból. Potworny ból i paraliżujący strach. W szpitalu usłyszałem najgorsze, złamanie kręgu szyjnego C2, co dało mi jednoznaczną informację o jednym z najcięższych urazów kręgosłupa, który często kończy się śmiercią albo całkowitym paraliżem.

Żyję. Ale nie jestem już tym samym człowiekiem. Zostałem wskutek okrutnego wypadku całkowicie unieruchomiony. Leżę bez możliwości poruszania się samodzielnie. Odebrało mi to możliwość pracy. Ukradło szansę na normalne życie. Najmniejsza czynność wymaga pomocy drugiej osoby. Obecnie jestem uwięziony we własnym ciele i potrzebuję wsparcia, choć całe życie to ja pomagałem innym.

Ból fizyczny jest ogromny, ale psychiczny – jeszcze większy. Każdy dzień to walka. Z bólem, bezsilnością i myślami, które próbuję od siebie odpędzić. Z tęsknotą za prostymi rzeczami: porannym spacerem, uśmiechem bliskich przy wspólnym śniadaniu, możliwością wzięcia dziecka na ręce.

Przede mną długie miesiące leczenia i rehabilitacji. To jedyna droga, by choć częściowo odzyskać sprawność. Ale ta droga kosztuje. I nie chodzi tylko o siłę i czas, chodzi o pieniądze. Leczenie, dojazdy, leki to wszystko pochłania środki, których po prostu nie mam.

Straciłem zdolność do pracy. Nie mam dochodu. A zobowiązania nie znikają. Rodzina robi, co może. Wspierają mnie z całych sił, ale sami zaczynają się pogrążać w długach. Wszystko przez to, że nie mamy wyboru, walczymy o moją przyszłość, o moje życie. I choć robimy to razem, czuję się bezradny, bo nie mogę im nawet ulżyć.

Dlatego z ogromnym trudem, ale i nadzieją, proszę o pomoc. Nie potrafię tego wszystkiego unieść sam. Nie jestem w stanie. Ale wierzę, że dobro wraca i są ludzie, którzy potrafią podać rękę, gdy ktoś leży i nie ma siły wstać.

Każda złotówka to dla mnie krok ku przyszłości. Każde udostępnienie tej zbiórki to szansa, że dotrzemy do kolejnego serca. Każde dobre słowo to wiara, że jeszcze będzie dobrze. Z całego serca dziękuję za czas, wsparcie i iskrę nadziei, której tak bardzo teraz potrzebuję.

Jakub