Jaś i jego trudna droga do lepszego jutra...

Jaś zaraz kończy 6 lat, a pierwsze słowa zaczął wypowiadać dopiero pół roku temu. Od przeszło trzech lat szukamy przyczyny jego zaburzeń. Zaczęło się od opóźnionego rozwoju mowy ponoć z powodu niedosłuchu, jednak mimo poprawienie słuchu operacją i intensywnej terapii logopedycznej, mowa nie ruszyła.

Dalsza diagnostyka wykazała napadowość w obszarze czołowo-ciemieniowym, niby odpowiedzialnym za mowę. Włączono leki przeciwpadaczkowe, ale mimo to mowa nie ruszyła, a napadowość w EEG zaczęła się rozszerzać na pozostałe obszary. Mimo, że w międzyczasie został wykluczony autyzm na podstawie badania ADOS, to co raz częściej zaczynają pojawiać się u Jasia objawy zaburzeń ze spektrum (fiksacje, niechęć do kontaktów z rówieśnikami, wręcz agresja w ich kierunku), tak jakby ten autyzm dopiero się pojawiał.

Do tego mimo bardzo dobrze rozwiniętej do tej pory motoryki dużej, zaczęła pojawiać się apraksja - Jaś bardzo często traci równowagę podczas chodzenia, albo wpada na ściany. Dodatkowo jakby zaczął zapominać nabyte już umiejętności. Coraz częściej trzeba mu pomagać w ubieraniu się, bo kompletnie nie wie, co ma zrobić. Jaś jest także pod opieką psychiatry z powodu zaburzeń lękowych i schizofrenicznych (rozmowy ze sobą, słyszenie głosów, widzenie dziwnych rzeczy, gdzie ich nie ma).

Przeprowadzone już badanie WES pozwoliło nam wreszcie ruszyć z miejsca! Teraz na dobre zaczęła się nasza walka o przyszłość Jasia. Rehabilitacja synka powinna zacząć się jak najszybciej, ale takie zajęcia kosztują krocie. Dlatego po raz kolejny musimy prosić o pomoc...