Miażdżyca okaleczyła moje nogi – dłonie rwą się jednak do pracy! Pomóż!

Nazywam się Janusz i całego serca wierzę, że jeszcze nie wszystko stracone, choć życie mocno mnie doświadczyło. Zdiagnozowano u mnie miażdżycę kończyn dolnych, która dzień po dniu odbiera mi sprawność. Jeszcze niedawno byłem samodzielnym, pracującym człowiekiem. Dziś choroba odebrała mi możliwość pracy. Ne odebrała jednak chęci do życia i walki o swoją przyszłość.

Przez całe życie byłem kaletnikiem – tworzę ręcznie torebki, akcesoria z duszą. Rękodzieło dawało mi nie tylko dochód, ale przede wszystkim poczucie wartości i niezależności. Dziękuję Wam za całe dotychczasowe wsparcie – dzięki Wam mogłem zakupić maszynę do szycia, stębnówkę, która umożliwia mi pomału „stanięcie na nogi”, choćby w przenośni. Czuję przejmujące wzruszenie, że tak wiele dobrych i empatycznych serc wyciągnęło do mnie pomocną dłoń. 

To było coś niezwykłego – po raz pierwszy od dawna znów poczułem, że jestem potrzebny. Dziś każdego dnia, choćby przez 2–3 godziny, pracuję. Szyję torebki, robię to, co kocham. I nie jestem już tylko beneficjentem, ale czuję, że znowu coś od siebie daję.

Niestety, ze względu na miażdżycę już nigdy nie będę mógł podjąć pracy na pełen etat, ale kocham swój zawód i chciałbym, póki starczy mi tchu w piersiach, kontynuować to, co robiłem przez lata. Chcę móc chociaż w części zarobić na swoje utrzymanie i opiekę specjalistów.

Choć jest mi niezwykle trudno i jestem zakłopotany, chciałbym poprosić Was o pomoc – jeszcze ten jeden raz. Maszyna praworamienna to specjalistyczne narzędzie, dzięki któremu mógłbym znacząco poprawić jakość i tempo swojej pracy. To inwestycja, która dałaby mi realną szansę na większą samodzielność. 

Choroba zabrała mi zdrowie i sprawność, ale nie zabrała mi serca do życia. Proszę Was o pomoc i o możliwość bycia niezależnym człowiekiem. Mężczyzną, który, mimo choroby, wciąż chce sam się utrzymać, mieć sens i cel każdego dnia.

Janusz