Skolioza mnie nie zabija, ale odbiera szansę na normalne życie! POMOCY!

Moje życie nie wygląda tak, jak moich rówieśników. Nie chodzę na imprezy, nie marzę o szybkim zdaniu matury, czy pojechaniu na festiwal muzyczny. Marzę o wyjściu z cienia bólu, w którym musiałam dorastać i w końcu to marzenie może się spełnić! 

Miałam zaledwie 9 lat, kiedy dowiedziałam się, że cierpię na skoliozę. Początkowo skrzywienie nie było tak duże, lekarze zalecili mi noszenie gorsetu i wykonywanie codziennie ćwiczeń wzmacniających kręgosłup. Poinformowali mnie też, że dopiero po 16 roku życia będę mogła przejść operację neurochirurgiczną.

Niestety ani ćwiczenia, ani noszenie gorsetu nie pomagało. Dziś skrzywienie mojego kręgosłupa wynosi 120 stopni! Nie mogę ustać w tramwaju, gdy jadę do szkoły. Po trzeciej lekcji czuję ogromny ból w odcinku lędźwiowym. Chodzenie też staje się coraz bardziej problematyczne. Każdy dzień przynosi mi ogrom cierpienia.

Mam już wyznaczony termin operacji, planowo ma się odbyć 25 kwietnia 2025 roku. Musi odbyć się ona szybko, bo skrzywienie zaczyna uciskać moje organy wewnętrzne i powodować problemy z oddychaniem. Ze względu na swoją złożoność zabieg został podzielony na dwa etapy. Lekarze powiedzieli, że nie mogę dłużej czekać, dlatego operacje muszą się odbyć prywatnie, ale to wiąże się z ogromnymi kosztami…

Nie jestem w stanie się z nimi zmierzyć, dlatego z całego serca proszę o pomoc. Pomóżcie mi uwolnić się od bólu i poznać życie pełnych dobrych chwil, a nie cierpienia!

Julia