POPARZENIE III stopnia❗️Malutka Juleczka w ciężkim stanie - ratunku!

Dzień 28 kwietnia zapamiętam na zawsze. To była tylko chwila nieuwagi, która przeobraziła się w koszmar… Jak każdego ranka szykowałam śniadanie dla siebie i dzieci. Zalałam herbatę wrzątkiem, odstawiłam kubek na samym końcu blatu tak jak zawsze, dla bezpieczeństwa. Niestety moja mała niespełna 2-letnia córeczka niezauważenie weszła do kuchni. Wystarczył moment... Chochelką zahaczyła kubek i zrzuciła go na siebie. Jej krzyk i płacz był najgorszym dźwiękiem, jaki słyszałam w życiu. Cała zawartość kubka wylała się na dziecięce ciało.

Pogotowie przyjechało bardzo szybko, jednak każda sekunda samego widoku jej potwornego cierpienia sprawiała ból. Ta niemoc, jaka mnie ogarnęła, była przeraźliwa. Po dojechaniu do szpitala Julcia trafiła do Regionalnego Centrum Leczenia Oparzeń w Szczecinie. Tutaj nasze drogi się rozeszły. Spędziła miesiąc w szpitalu sama, ponieważ przepisy sanitarne zezwalały tylko na wizyty w godzinach 15-18. 

Zdjęcie nieodpowiednie dla osób wrażliwychKliknij tutaj, aby je wyświetlić

Nie mogłam z nią być, tulić i przepraszać, że taka sytuacja w ogóle się zdarzyła. Przed wypadkiem Julcia była radosna, pełna energii, a teraz w tak tragicznym stanie, zalana łzami musiała zostać w szpitalu beze mnie. ..

Rokowania były ciężkie, czego lekarze nie ukrywali. Pod narkozą Julcia przeszła mnóstwo zabiegów polegających na zmianie opatrunków i usuwaniu martwicy z ran. Kiedy miałam nadzieję, że jest dobrze, to dochodziły nowe komplikacje. Rozleglejszy obszar oparzeń niż zakładano, choroba oparzeniowa, zbyt wolne gojenie, niereagowanie na leki, bakteria na przeszczepach, brak apatytu, złe samopoczucie. To wszystko skutkowało wolniejszą rekonwalescencją. Julcia spędziła w szpitalu prawie miesiąc i przeszła 2 przeszczepy. 

Obszar oparzeń najmocniejszy był na linii żuchwy, brodzie, policzku, klatce piersiowej i obu przedramionach. Lekarze zrobili wszystko, co mogli i w Dzień Mamy mogłam zabrać córeczkę do domu. To był najcudowniejszy prezent. Na wypisie podano diagnozę oparzenia termicznego zajmującego około 24% ciała, stopnia IIa/IIb/III, z dominującym oparzeniem 3 stopnia – czyli tym najmocniejszym.

Córeczka jest pod stałą kontrolą poradni chirurgicznej, osteopaty i innych lekarzy. W pierwszym miesiącu same maści i rzeczy potrzebne do zrobienia opatrunków wyniosły mnie ponad 3.500 zł, nie mówiąc o specjalistycznej wysokobiałkowej i wysokoenergetycznej diecie dla córki oraz kosztach życia codziennego…

Zdjęcie nieodpowiednie dla osób wrażliwychKliknij tutaj, aby je wyświetlić

Po ostatniej wizycie u chirurga dowiedziałam się, że niestety bliznowce, które się pojawiły na przeszczepionych miejscach, nie zejdą bez ingerencji chirurgicznej. Wolałabym uniknąć potrzeby wycinania zmian i kładzenia nowych przeszczepów, aby nie męczyć dalej córki kolejnymi narkozami oraz dodatkowym stresem. 

Dlatego chciałabym najpierw podjąć próby terapii laserowego usuwania blizn, lecz ze względu na dużą ilość miejsc, na których pojawił się bliznowiec, jedna sesja lasera wyniosłaby 3.500-4.000 zł – licząc JEDNĄ BLIZNĘ 5x5 cm. U Juli wychodzi około 18 blizn, o ile nie więcej, ponieważ ciężko mi to policzyć dokładnie. Takich sesji mniej więcej będzie potrzebnych minimum 6, w zależności jak blizny będą na to reagowały. Jej leczenie niestety będzie długotrwałym procesem. 

Do tej pory na leczenie Julki wydałam około 9.000 złotych, które pokryło odszkodowanie, niestety te środki się kończą. Dlatego zwracam się z prośbą o pomoc, aby córeczka wyszła z całego tego zdarzenia z jak najmniejszym śladem i uszczerbkiem. By znów mogła być sprawna, radosna i piękna. Za wszelkie wsparcie dziękuje z całego serca.

Nicol, mama Julki