Milczy, choć chciałaby mówić... Pomóż pokonać zespół Retta❗️

Aktualizacje

• 25 sierpnia 2026

  Julka znowu w szpitalu... Walczy z zapaleniem płuc❗️Błagamy o modlitwę i pomoc❗️

  Kochani… kolejny raz piszemy do Was ze szpitala. Kolejny raz siedzimy przy łóżku naszej córeczki i patrzymy, jak jej mały, zmęczony organizm walczy o odzyskanie sił. 

  Julka ma zapalenie płuc. Przy jej stanie zdrowia nie jest to „zwykła infekcja”. Każdy kaszel, każde pogorszenie oddechu, każda kolejna godzina choroby budzą w nas ogromny strach. Bo wiemy, jak niewiele czasem potrzeba, żeby jej stan gwałtownie się pogorszył.

  Patrzymy na nią i serce pęka nam na kawałki… Dziecko powinno biegać, śmiać się, bawić i poznawać świat. Nasza Julka zamiast tego kolejny raz leży w szpitalnym łóżku i walczy z chorobą, z osłabieniem, z własnym ciałem, które już tyle razy wystawiło ją na niewyobrażalnie ciężką próbę.

  

  A ona nadal się nie poddaje. Nasza mała wojowniczka przeszła już tak wiele, a dziś musi znaleźć w sobie siłę na kolejną walkę. My możemy tylko być przy niej, trzymać ją za rękę i błagać, żeby leczenie zadziałało, żeby płuca sobie poradziły i żebyśmy mogli znów zabrać ją bezpiecznie do domu. 

  Jej walka nie kończy się wraz z wyjściem ze szpitala. Nadal musimy walczyć o jej leczenie, leki i przyszłość. Bez Waszej pomocy nie jesteśmy w stanie udźwignąć tego wszystkiego sami.

  Jeżeli możecie wpłacić choć 5 zł, 10 zł prosimy, zróbcie to dla Julki. Jeśli nie możecie wpłacić, udostępnijcie jej historię. Być może właśnie Wasze udostępnienie dotrze do osoby, która pomoże nam zrobić kolejny krok. 

  

  Dziękujemy za każdą złotówkę, każde udostępnienie, wiadomość i dobre słowo. Za to, że od tak dawna stoicie obok naszej córeczki.

  Dziś mamy tylko jedno marzenie: żeby Julka pokonała zapalenie płuc, odzyskała siły wróciła z nami do domu. A my będziemy walczyć dalej. Bo dopóki ona walczy,  my również się nie poddamy. Prosimy, pomóżcie naszej Julce. Nie pozwólcie, żeby w tej walce została sama. 

  Rodzice Paweł i Iza 

• 7 sierpnia 2026

  Nasze serca pękły... Nie żyje babcia Julki 💔 Jej ostatnim życzeniem było uratować wnuczkę! Pomóżmy je spełnić!

  Kochani... dziś przychodzimy do Was z wiadomością, której nigdy nie chcieliśmy przekazywać. 💔1 sierpnia odeszła nasza ukochana Agata – babcia Julii. Miała zaledwie 55 lat. Rak trzustki odebrał nam ją zdecydowanie za wcześnie.

  Kiedy byliśmy z Julcią przez trzy miesiące w Ameryce, walcząc o jej leczenie i pierwszy lek, który daje jej szansę na lepsze życie, babcia coraz częściej trafiała do szpitala. Najpierw pojawiły się problemy z cukrzycą. Później usłyszała diagnozę, która dla wielu brzmi jak wyrok – rak trzustki.

  Nie powiedziała nam od razu. Wiedziała, że każdego dnia walczymy o Julkę. Nie chciała dokładać nam kolejnego bólu. Swój strach i cierpienie nosiła w ciszy.

  Dopiero po naszym powrocie z Ameryki usiedliśmy razem. Wtedy powiedziała nam prawdę. Od tego dnia rozpoczęła swoją najtrudniejszą walkę...

  Mimo choroby ani na chwilę nie przestała myśleć o Julii. To właśnie babcia stworzyła Julce bezpieczne miejsce. Pomogła przygotować dla niej pokój dostosowany do jej potrzeb i zadbała o sprzęt, bez którego dziś trudno wyobrazić sobie codzienne życie naszej córeczki.

  To dzięki niej w domu pojawił się monitor oddechu, pulsu i saturacji, który każdego dnia czuwa nad bezpieczeństwem Julii. Pomogła kupić ssak medyczny, tak potrzebny podczas napadów krztuszenia i problemów z oddychaniem. Wspierała nas przy zakupie kolejnego sprzętu medycznego i wszystkiego, co mogło choć odrobinę zmniejszyć cierpienie Julii. Nigdy nie pytała, ile to kosztuje. Pytała tylko: „Czego jeszcze Julcia potrzebuje?”

  Jej największym marzeniem było doczekać dnia, w którym zbiórka Julii zostanie zakończona. Powtarzała, że wtedy wreszcie będziemy mogli odetchnąć i skupić się wyłącznie na leczeniu, a nie na nieustannej walce o pieniądze...

  

  Na swoim profilu niemal każdego dnia udostępniała zbiórkę Julii. Prosiła o pomoc, dziękowała za każdą wpłatę i z całego serca wierzyła, że wspólnie uda się uratować jej ukochaną wnuczkę.

  Rak każdego dnia odbierał jej siły, ale nigdy nie odebrał jej serca. Do końca była z nami. Do końca bardziej martwiła się o Julię niż o samą siebie.

  1 sierpnia pożegnaliśmy nie tylko ukochaną mamę i babcię. Pożegnaliśmy kobietę, która była cichą bohaterką tej zbiórki. Osobę, która każdego dnia walczyła o uśmiech swojej wnuczki. Nie doczekała chwili, o której tak bardzo marzyła. Ale wierzymy, że nadal nad Julcią czuwa i każdego dnia jest przy niej tak, jak była tutaj.

  Babciu...
  Dziękujemy Ci za wszystko, co zrobiłaś dla Julii. Za miłość, której nie da się opisać słowami. Za dobro, które zostanie z nami na zawsze. Za siłę, którą dawałaś nam każdego dnia. I za marzenie, którego nie zdążyłaś zobaczyć spełnionego.

  Obiecujemy Ci jedno.
  Będziemy walczyć dalej. O Julkę. Tak, jak Ty walczyłaś razem z nami każdego dnia. ❤️

  Jeśli chcecie uczcić pamięć babci Agaty, wpłaćcie proszę symboliczną złotówkę. Niech będzie ona symbolicznym zniczem i jednocześnie małym krokiem do spełnienia jej największego marzenia – zakończenia zbiórki Julii. 

  Kochamy Cię, Babciu. I będzie nam Ciebie brakowało każdego dnia...

  Czytaj dalej
• 29 lipca 2026

  Walcz z nami o przyszłość Julki❗️Za nią kolejne wyniszczające ataki...

  Minęły kolejne tygodnie, dlatego chcielibyśmy podzielić się z Wami tym, co działo się u Julki. Z całego serca prosimy Was o dalszą pomoc dla naszej córeczki!

  Naszej małej wojowniczce wypadł już trzeci mleczny ząbek. Wróżka Zębuszka nie zapomniała o Julce i zostawiła jej wyjątkowy prezent – bilet do zoo. Dzięki temu mogliśmy wspólnie spędzić piękny dzień wśród zwierząt. Julia z zaciekawieniem obserwowała otaczający ją świat, a takie chwile są dla nas niezwykle cenne. Choroba bardzo często odbiera jej możliwość przeżywania dzieciństwa tak jak zdrowym dzieciom, dlatego każda taka wycieczka jest dla niej prawdziwą radością.

  

  Ostatnie dni przyniosły nam również chwilę wytchnienia. Przez 7 dni Julia nie miała ani jednego napadu padaczki. W tym czasie była wyraźnie silniejsza, miała więcej energii do zabawy i rehabilitacji, a ćwiczenia sprawiały jej znacznie mniej trudności. Każdy dzień bez napadu pokazuje nam, jak ogromny wpływ padaczka ma na jej codzienne funkcjonowanie.

  Niestety, po tygodniu spokoju napady powróciły. Zdarzały się takie, które trwały nawet 12 minut! Po każdym z nich Julia potrzebuje czasu, aby odzyskać siły, a rehabilitacja ponownie staje się dużym wyzwaniem. Mimo to nie zwalniamy tempa i każdego dnia robimy wszystko, aby zapewnić jej jak najlepszą opiekę i możliwość dalszego rozwoju.

  

  Dziękujemy, że od tak długiego czasu jesteście częścią historii Julki. Wasze wsparcie daje nam możliwość finansowania leczenia, rehabilitacji i wszystkich działań, które pomagają naszej córeczce.

  Prosimy, zostańcie z nami i nadal udostępniajcie zbiórkę oraz wspierajcie Julkę. Dzięki Wam możemy walczyć o jej lepszą przyszłość. Z całego serca dziękujemy za to, że piszecie kolejny rozdział tej historii razem z nami.

  Rodzice

  Czytaj dalej