Mam guza mózgu❗️Walczę dla swoich dzieci❗️

To był zwyczajny wieczór, jakich setki...

Wróciłam z pracy, wzięłam się za przygotowywanie kolacji. Dzieci siedziały ze mną w kuchni - śmiały się, rozmawiały. Pamiętam, że coś zaczęłam do nich mówić i... w połowie zdania nagle zapadła cisza. Nie byłam w stanie wydobyć z siebie ani jedego słowa, ani jednej sylaby...

Mimo jasnej świadomości, mój język nagle odmówił posłuszeństwa.

Moja 12-letnia córka i 14-letni syn patrzyli na mnie przerażeni i pytali: „Mamo, co Ci jest?”. Ja sama nie wiedziałam, co mi jest… Byłam ogromnie przestraszona. Po chwili wszystko wróciło do normy, ale na zawsze zapamiętam to poczucie bezradności… 

Udałam się do lekarzy, przeszłam badania. To, co usłyszałam, zwaliło mnie z nóg...

Mam guza mózgu!

Byłam zdruzgotana. Moją pierwszą myślą było: „Jestem jedynym żywicielem rodziny. Nie mogę odejść!”. 

Zostałam skierowana na operację mózgu. Guz został usunięty i wysłany do badań histopatologicznych.

Po operacji biorę silne leki, jestem osłabiona. Mam zaburzoną motorykę, niedowład, trudności z mówieniem. Ogromnym wyzwaniem jest czekanie na wynik. Czy guz złośliwy, czy też nie? Niepewność potrafi być bardzo trudna…

Niestety, nawet gdy okaże się łagodny, przede mną długa, intensywna rehabilitacja i kolejne wydatki medyczne, bez których nie mam szans, by wrócić do sprawności.

Najbardziej jednak boję się o bliskich. Mam dzieci, które mnie potrzebują. Mam starszą mamę, która bez mojej pomocy sobie nie poradzi. Nie mogę pozwolić, by moja choroba odebrała im poczucie bezpieczeństwa!

Dlatego z całego serca proszę Was o pomoc. Każda wpłata to szansa na powrót do życia, w którym znów będę mogła samodzielnie stanąć na nogi i powiedzieć moim dzieciom: „Jestem tu i damy radę”. 

Ogromnie Wam dziękuję.

Julia