Choroba odebrała mi władzę w ciele – technologia przywróciła sens w życiu. Potrzebne wsparcie❗️

Na zanik mięśni choruję od urodzenia. W wieku 10 lat przestałem chodzić, a teraz nie mogę już w ogóle poruszać ciałem. Mimo to znalazłem swoją pasję w grach, które stały się moją odskocznią od codziennych trudności. To właśnie one dają mi radość i pozwalają na chwilę zapomnieć o chorobie, zwłaszcza po wielkiej stracie, która mnie spotkała.

Dystrofia najpierw odebrała mi nogi. Wtedy jako dziecko zacząłem powoli zanurzać się w świat gier i konsol. Dzięki temu mogłem zająć się czymś, co sprawia mi radość, przyjemność i na chwilę zapomnieć o trudnościach. Zostałem wykluczony z normalnego życia, ale znalazłem swoje miejsce.

Niestety, kiedy w 2013 roku moje ręce stały się za słabe, musiałem zrezygnować z grania na konsolach. Nie mogłem trzymać pada, myszki, używać klawiatury… Znów miałem wrażenie, że nie zostanie już nic, co mógłbym robić, bo niedługo już w ogóle nie będę mógł się ruszać. I nic na to nie zaradzę, bo na moją chorobę nie ma lekarstwa.

Wtedy dowiedziałem się o technologii eye trackingu, dzięki której mogę grać tylko za pomocą ruchu oczu. Moja mama, która zawsze była dla mnie ogromnym wsparciem, pomogła mi zamontować ten system. Technologia dla mnie okazała się przełomowe – leżąc, mogłem na nowo wrócić do swojej pasji!

🎦 Zobacz materiał, który przybliża sytuację Kamila!

Granie to dla mnie coś więcej niż rozrywka. To moja przestrzeń, w której mogę przebywać, mimo że moje ciało jest już poza moją kontrolą. Dlatego zwracam się z prośbą o wsparcie. Zbieram na nowy komputer, który pozwoli mi cieszyć się grami bez zacięć i problemów technicznych. Chciałbym w pełni przeżyć premierę nowego Monster Huntera – to dla mnie coś więcej niż gra, to spełnienie marzenia.

Dziś już nie mam mamy przy sobie, ale jej wsparcie i miłość wciąż mi towarzyszą. Z jej pomocą mogłem budować modele LEGO, oglądać filmy i seriale – ona była moimi rękami, kiedy moje już nie dawały rady. Teraz staram się radzić sobie sam, ale bez pomocy ludzi o wielkich sercach, jak Ty, nie dam rady zrealizować tego celu.

Dziękuję za każdą pomoc i za to, że jesteś częścią mojej historii.

Kamil