Karolina Holona, 22 lata

Nazywam się Karolina i odkąd pamiętam zmagam się ze spastycznym porażeniem połowicznym oraz lewostronną skoliozą piersiowo-lędźwiową. Miałam wiele szczęścia w życiu – trafiałam na wspaniałych rehabilitantów, którzy spowodowali, że dzisiaj jestem naprawdę samodzielna. Moją chorobę widzą Ci, którzy o niej wiedzą.

Jednakże, aby tak pozostało, potrzebuję stałej rehabilitacji. Jestem silna, zawsze byłam, ale już zawsze będę tracić równowagę, upuszczać rzeczy czy potrzebować pomocy w codziennych czynnościach, takich jak np. obcięcie paznokci. Z roku na rok rehabilitacja jest coraz droższa, a mi ona będzie potrzebna już do końca życia. Dzięki niej nie ma regresu w mojej sprawności.

Zawsze byłam pomiędzy – za zdrowa, żeby otrzymać odpowiednią pomoc, ale za chora, żeby móc funkcjonować tak, jak wszyscy. Proszę o pomoc – każdy gest wsparcia jest dla mnie niezwykle ważny. Z góry dziękuję za okazane mi dobro!

Karolina