Katarzyna Sekuradzka, 42 lata

Dzień, w którym usłyszałam diagnozę, był jak spełnienie najgorszych koszmarów. Nigdy nie przypuszczałam, że przyjdzie mi mierzyć się z tak okrutną chorobą. Sen jednak okazał się rzeczywistością, musiałam stanąć do walki na śmierć i życie. 

We wrześniu 2025 roku z ust lekarza usłyszałam, że w moim organizmie wykryto raka piersi. Podjęłam leczenie chemioterapią, która wywołała mnóstwo skutków ubocznych. Niektóre z nich są tak dotkliwe i poważne, że wymagają odrębnego, nierefundowanego leczenia oraz suplementacji. Po chemioterapii czeka mnie operacja i prawdopodobnie radioterapia, a później rehabilitacja. 

Potrzebuję pomocy fizjoterapeuty i psychoonkologa. Każda z wizyt lekarskich wiąże się z dojazdami około 70 kilometrów w jedną stronę. Choć robię wszystko, co w mojej mocy, nie jestem w stanie sprostać takim wydatkom. 

Jestem mamą trójki dzieci. Mam dwie kilkuletnie córeczki oraz nastoletniego syna. To dla nich walczę. To dla nich z całych sił staram się pokonać chorobę, która chce mi odebrać to, co najcenniejsze – życie. Dlatego błagam, uratuj mnie! 

Kasia