Kasia Żelazko, 46 lat

Jestem Kasia. W 2025 roku skończyłam 45 lat i to już 3, odkąd otrzymałam diagnozę raka jelita grubego. Po usunięciu guza i przerzutu z wyrostka zaczęłam chemioterapię, ale okazało się, że są nowe mikroprzerzuty. Wysłano mnie na kolejną chemię, przez rok był spokój, a potem przyszła wznowa…

Byłam na dnie, ale walczyłam o siebie. Wciąż walczę, bo mam piękne córki tu w Polsce. Ja mieszkam we Włoszech, tak się los potoczył. Mam leczenie refundowane, ale sytuacja i tak jest trudna. A dlaczego?

Dojazd do szpitala co 2 tygodnie, dokupywanie produktów do stomii, suplementów, zaopatrzenia są bardzo kosztowne. Zawsze byłam niezależna finansowo, ale przez chorobę nie mogę pracować, a wniosek o rentę jest przekładany.

Obciążam swoją rodzinę i bardzo mi z tym źle. Wiem, że zawsze są tu dla mnie i ciężko im patrzeć na moją chorobę. A ja chcę po prostu żyć. Żyć normalnie. Dlatego postanowiłam poprosić o pomoc.

Kasia