Z chorobą walczę od 36. lat! Bardzo proszę o pomoc❗️

Od 14. roku życia choruję na cukrzycę insulinozależną typu 14. W tym roku mija dokładnie 36 lat mojej walki. Nie jest mi łatwo, ale wiem, że z Twoją pomocą mam szansę na poprawę funkcjonowania. Marzę o normalności bez bólu… Czy możesz mnie wesprzeć?

Jestem leczona metodą wielokrotnych wstrzyknięć insuliny. Mój organizm bardzo często wysyła mi sygnały, które świadczą o tym, że jest już tym wszystkim skrajnie wyczerpany! Słabnie mi wzrok, miejsca po wkłuciach bolą i słabo się goją. Mam wiele ran i zadrapań i szybko łapię infekcje.

Cukrzyca to choroba autoimmunologiczna, która bezlitośnie niszczy organizm od środka, a jedynym sposobem na życie jest ciągłe podawanie insuliny i kontrolowanie poziomu cukru we krwi. Moja codzienność to setki decyzji, nieustanny strach przed groźnymi spadkami cukru oraz niszczącymi organy wzrostami. Każdy posiłek, każda aktywność fizyczna, a nawet stres czy sen wymagają ode mnie precyzyjnych obliczeń. 

Niestety, mój własny organizm stał się moim największym przeciwnikiem. Zdarzają się omdlenia z powodu nagłego niedocukrzenia, które kończą się często urazami, np. głowy. 

Od 2014 roku jestem wdową. Mój mąż zmarł po walce z ciężką chorobą.... Jestem też mamą 16-letniego syna, który sam ma problemy zdrowotne. Moja mama też wymaga wsparcia, które staram się jej dawać na tyle, na ile to możliwe. Nie jest mi łatwo. 

Żyję w ciągłym, ogromnym stresie i lęku o zdrowie syna oraz mamy, którzy tak bardzo mnie potrzebują. Ten ciągły stres fatalnie wpływa na moje zdrowie. Spadki cukru podczas wykonywania różnych czynności, to udręka i zagrożenie życia. Moim jedynym ratunkiem i szansą na bezpieczne życie jest nowoczesna pompa insulinowa. Działa jak sztuczna trzustka. Dostosowuje podaż insuliny przez całą dobę, aby zapobiec hipo- i hiperglikemii. Dzięki niej mogłabym normalnie funkcjonować. 

Pompa dałabymi większe poczucie bezpieczeństwa, możliwość spełniania marzeń i pasji, komfort pracy, stabilizację zdrowia, spokój i siłę do opieki nad tymi, których kocham.

Dlatego zdecydowałam się poprosić o pomoc… Wierzę, że na mojej drodze pojawią się ludzie, którzy nie przejdą obojętnie. Wierzę, że jesteś jednym z nich… Dziękuję za wszystko!

Z wdzięcznością, Kasi