Nowotwór piersi z przerzutami❗️Wspomóż mamę czwórki dzieci na drodze do zdrowia❗️

Aktualizacje

• 18 lutego 2026

  Dramatyczne powikłania❗️Proszę, pomóż mi walczyć dalej!

  Drodzy Darczyńcy!

  Miniony rok był dla mnie bardzo intensywny, nauczył mnie ogromnej pokory wobec własnego ciała i granic, których wcześniej nie znałam. Był kolejnym rokiem leczenia, cierpliwości i ciągłego mierzenia się z tym, co przynosi każdy dzień.

  Zakończyłam immunoterapię. Przeszłam dwie operacje piersi. Udało mi się odbyć dwa cykle rehabilitacji. Kontynuuję hormonoterapię oraz leczenie stomatologiczne. Regularnie jestem pod opieką fizjoterapeutki i lekarzy różnych specjalności. Leczenie stało się moją codziennością – czymś, co nie kończy się wraz z wypisem ze szpitala.

  

  Dziś wciąż leczę się stomatologicznie i u fizjoterapeuty stomatologicznego. Przewlekły stres pozostawił po sobie ślad w postaci bruksizmu – bólu, napięcia i kolejnych terapii, które są niezbędne, by móc normalnie funkcjonować. W listopadzie przeszłam kolejną operację chorej piersi. Była konieczna. Po radioterapii wytworzyła się w niej patologiczna kapsuła, która coraz mocniej zaciskała implant. Ból klatki piersiowej, promieniujący do ręki, towarzyszył mi każdego dnia.

  Mimo intensywnej rehabilitacji nie udało się zatrzymać tego procesu. Decyzja o operacji była trudna, ale jedyna możliwa. Po zabiegu poczułam ogromną ulgę. Na chwilę uwierzyłam, że najgorsze jest już za mną... Niestety kilka dni później pękło naczynie. Pierś gwałtownie spuchła, zsiniała, a ból był tak silny, że każdy ruch sprawiał trudność. Przez długi czas jedyne, co mogłam zrobić, to czekać – z nadzieją, że organizm sobie poradzi.

  

  Po kilku tygodniach rozpoczęłam leczenie w komorze hiperbarycznej. Jestem po 15 codziennych wizytach w szpitalu. Przede mną jeszcze około 45. To ogromny wysiłek fizyczny, psychiczny i logistyczny, ale wierzę, że dzięki temu uda się uratować pierś i wrócić do względnej równowagi. Wasze wsparcie pozwala mi iść dalej – korzystać z terapii, które nie są refundowane, ale są konieczne, bym mogła zdrowieć. Niestety środki ze zbiórki wyczerpują się szybciej, niż bym chciała.

  Prośba o pomoc nigdy nie jest łatwa. Tym bardziej, gdy wiem, jak wiele osób jej potrzebuje. A jednak dziś znów muszę ją wypowiedzieć. Każda wpłata, każde udostępnienie mojej zbiórki to dla mnie ogromna pomoc i poczucie, że nie jestem w tym wszystkim sama. Dziękuję za obecność, wsparcie i dobre myśli.
Naprawdę mają znaczenie!

  Kasia

• 9 czerwca 2025

  Moje leczenie nadal trwa, nie mogę się poddać! Mam dla kogo żyć!

  Przez ostatnie 5 miesięcy wydarzyło się naprawdę dużo w kwestii leczenia i rehabilitacji. Kolejne kroki za mną. Zakończyłam najdłuższy z etapów leczenia, czyli immunoterapię. Trwała w sumie ponad rok, wlewy miałam co trzy tygodnie.

  Udało mi się odbyć pięciotygodniową rehabilitację na oddziale dziennym przeznaczonym dla kobiet po mastektomii. To był wspaniały czas, wiele się nauczyłam, wzmocniłam rękę, poprawiłam zakresy ruchu. Niestety doskwiera mi tzw. przeczulica w ręce po stronie operowanej po wycięciu węzłów. Czasem nawet delikatny dotyk bywa bardzo bolesny. Rehabilitacja i masaże trochę łagodzą te objawy.

  Opanowałam najpilniejsze kwestie stomatologiczne, ale leczenie nadal trwa. Dzięki kontaktowi z dietetyczką poprawiłam także jakość diety i suplementacji. Ze względu na problem ze stawem kolanowym zmieniłam rodzaj aktywności fizycznej – obecnie  służy mi pływanie, długie spacery, joga, czy spokojnie ćwiczenia wzmacniające.

  

  Na co dzień leczenie, rehabilitację i pracę łączę z wychowywaniem i opieką nad moją wspaniałą czwórką. Cieszymy się każdą wspólną chwilą. Czasem udaje nam się nawet złapać oddech od codziennych trosk.

  Młodsi pytają często: kiedy mama będzie całkiem zdrowa? Z jednej strony czuję się zdrowa, z drugiej co chwilę poddaję się nowym etapom leczenia i dochodzą jakieś mniejsze lub większe problemy zdrowotne, które zwykle są pokłosiem dotychczasowych działań mających na celu całkowite wyzdrowienie. To leczenie jest trudne i pozostawia wiele skutków ubocznych. 

  Wam Drodzy mówię DZIĘKUJĘ. Bez waszego wsparcia nie miałabym w sobie tego spokoju, który mam. Na co dzień muszę podejmować trudne decyzje i mam wiele trosk. Mam też ogrom wdzięczności i szczęścia, że kwestie finansowe związane z leczeniem nie są dla mnie barierą. To wszystko dzięki Wam i Waszym wpłatom, jesteście niesamowici. Dziękuje za Waszą dobroć i proszę – nie zostawiajcie mnie!

  Kasia

  Czytaj dalej