Tętniak przerwał szczęśliwe życie Kasi – pomóż je odzyskać!

Wyobraź sobie, że wiedziesz normalne, szczęśliwe życie. Chodzisz do pracy, masz rodzinę, wszystko układa się tak, jak powinno. Czerpiesz radość i satysfakcję z wychowywania córeczki, masz marzenia i plany na przyszłość. Nagle, w jednej chwili tracisz dosłownie wszystko. Cały znajomy Ci świat rozpada się na tysiące kawałeczków, a Ty nie możesz nic zrobić... 

Taka właśnie historia spotkała moją siostrę. 

Jeszcze niedawno Kasia żyła na pełnych obrotach. Spełniała się jako wspaniała żona i cudowna mama. Niestety nagle, bez żadnego ostrzeżenia spadła na nas tragedia, która zmieniła wszystko... Pod koniec stycznia moja siostra źle się poczuła. Najpierw pojawił się silny ból głowy, a za chwilę ogólne osłabienie. Z godziny na godzinę jej stan się pogarszał!

Kiedy trafiła do szpitala, jej stan był już krytyczny – utrata świadomości, przysypianie, brak logicznego kontaktu, cechy afazji ruchowej... Wykonane badania jednoznacznie wykazały tętniaka podpajęczynówkowego i rozległy krwotok! 

Nie mogliśmy uwierzyć w to, co słyszymy. Byliśmy przerażeni, zdezorientowani.  Przecież jeszcze wczoraj było wszystko dobrze. Kasia śmiała się i wraz z rodziną snuła plany nowy rok. Teraz jej bezwładne ciało, leży na szpitalnym łóżku, a my nie możemy jej w żaden sposób pomóc... 

Moja siostra miała wiele szczęścia – przeżyła. Jednak konieczne było  przeprowadzenie operacji klipsowania tętniaka. Mimo wielkiego ryzyka, zabieg przebiegł pomyślnie.

Niestety, wylew był na tyle poważny, że pozostawił ogromne spustoszenie w mózgu Kasi. Pojawił się niedowład prawej części ciała oraz problemy z poruszaniem się. Dodatkowo choroba spowodowało zaburzenia pamięci i mowy... 

Kasia ma zaledwie 40 lat i w jednej chwili stała się osobą niepełnosprawną, zależną od innych. Dla nas – najbliższych to straszliwy widok. Walczymy z bezsilnością i rozpaczą, które prześladują nas każdego dnia.   

Od tego tragicznego zdarzenia minęło już kilka miesięcy. Każdy dzień to ciężka walka. Rehabilitacja i wizyty u neurologopedy są jej jedyną nadzieją na odzyskanie dawnego życia. Niestety, koszty lecenia, rehabilitacji i terapii są ogromne, a nasze oszczędności już całkowicie wyczerpane. 

W związku z tym nie pozostaje mi nic innego, jak prosić Was o pomoc. Wasze wsparcie pomoże mojej siostrze odzyskać radość z życia...

Proszę, pomóżcie nam... 

Siostra Jolanta