Katarzyna Kosecka, 46 lat

Mam na imię Kasia. Moja choroba zaczęła się nietypowo. Bez objawów, tak po prostu – z dnia na dzień. Wstając złamałam kręg szyjny. Poczułam, jak się łamie i zgrzyta. Osunęłam się na podłogę. Zaraz wezwaliśmy pogotowie.

Ponad 10 dni w domu, w łóżku z bólem, którego nie da się opisać. Mąż, który podnosił mi głowę z poduszki, szklanka, która była zbyt ciężka, bym mogła ją utrzymać, picie tylko przez słomkę – tak wyglądało moje życie. Po drugiej wizycie domowej dostałam skierowanie na rentgen.

Trafiłam do swojego szpitala. Diagnoza: rak piersi prawej z przerzutami do kości.  Biopsja, badanie, naświetlanie. Potwierdzenie rozpoznania: nowotwór złośliwy piersi z przerzutami do kości. Radioterapia. Chemioterapia. Jestem całkowicie zależna od drugiej osoby. Nie mogę dźwigać, schylać się, sama wychodzić, by nie upaść. Czeka mnie jeszcze bardzo długie leczenie. 

O czym najbardziej marzę? O zdrowiu, by rak znikł. Mam męża i dwoje dzieci i to dla nich chciałabym jeszcze żyć. Leki i dojazdy to spore koszty, dlatego proszę o wsparcie. Za każdą wpłatę, za każde udostępnienie serdecznie dziękuję. 

Kasia