To nie kwestia estetyki, to dosłowne ratowanie mojego życia❗️Proszę, pomóż mi❗️

Zachorowałam na nerwicę w 1999 roku. Wtedy powinnam martwić się szkołą i marzeniami o przyszłości, gdy nagle zaczęłam walczyć o życie. Początkowo leczona była na nerwicę, ale mój stan gwałtownie się pogorszył. W ciężkim stanie trafiłam do szpitala w Łodzi, pod respirator. Tam lekarze po szczegółowych badaniach postawili dramatyczną diagnozę – ciężka choroba nerek, a w konsekwencji – przeszczep.

Odbył się w 2005 roku po wielu badaniach, ale najpierw musiałam zadbać o zęby.  Konieczne było usunięcie kilku zębów, co wiązało się z ogromnym ryzykiem, bo każdy zabieg stomatologiczny kończył się krwotokami. Dopiero po wielu miesiącach udało się przeprowadzić niezbędne leczenie i badania.

Niestety, sam przeszczep był początkiem kolejnego dramatu. W szpitalu byłam od października do stycznia. W tym czasie przeszłam aż 7 operacji. Niestety konieczne było usunięcie nerki – pojawiały się krwiaki, kolejne krwotoki, organizm nie dawał sobie rady po przeszczepie. Lekarze powtarzali, że taki przypadek widzieli dotąd tylko w książkach medycznych.

Nawet z taką informacją starałam się żyć normalnie. Pracuję w zakładzie aktywności zawodowej dla osób niepełnosprawnych, wspieram tatę, z którym mieszkam. 

Jednak póki co wszystko stoi w miejscu, bo lekarze powiedzieli jasno: zanim będę mogła kontynuować przygotowania do przeszczepu, muszę wyleczyć zęby. Niestety, stomatolog w Polsce to dziś ogromny wydatek. Zrobiłam, ile mogłam, ale natłok kosztów nie tylko życia, ale wszystkich okołomedycznych wydatków sprawił, że bez Waszej pomocy dalej nie dam rady.

To nie jest leczenie „estetyczne”. To krok, który decyduje o tym, czy dostanę kolejną szansę na zdrowie i życie. Dlatego proszę o wsparcie – każda złotówka pozwoli mi ruszyć dalej. Na leczenie stomatologiczne. Na to, czego sama nie jestem już w stanie udźwignąć.

Katarzyna