Anielka

Chciałabym, żeby poznała moje najgłębsze myśli, ale wiem, że muszę zatrzymać je dla siebie:

Tak się o Ciebie boję córeczko... Codziennie nocą nasłuchuje Twój oddech i tulę w ramionach, aby uspokoić Twoje malutkie ciało. Zespół Retta zabrał Ci już beztroskie dzieciństwo, nie pozwala cieszyć się zwykłymi czynnościami. Twoje życie to rehabilitacja, elektrostymulacje, treningi oddechu, niekończące się fizjoterapie, wizyty lekarskie i dni spędzone w szpitalu. Choroba jeszcze nie zabrała Ci uśmiechu i radości z małych rzeczy... Ale wiem, że pewnego dnia odbierze Ci wszystko...