W domu czeka na niego 2-letnia córeczka… Pomóż uratować Krystiana!

Pęknięcie tętniaka brzmi jak wyrok śmierci. Gdy dowiedziałam się jaka tykająca bomba skryła się w głowie mojego męża, nie mogłam w to uwierzyć. Przecież był zdrowym człowiekiem, z pasją do sportu i miłością do rodziny. 38-latek pełen życia stanął twarzą twarz ze śmiercią. W jednej chwili wszystko zmieniło się nie do poznania… 

Krystian codziennie wieczorem biegał, pływał, jeździł na rowerze. Jego największą pasją było zdobywanie górskich szczytów. Niezwykle rodzinny i ciepły człowiek… Imponujący mi na każdym kroku. Po prostu miłość mojego życia! Miłość, której omal nie straciłam na zawsze… 

7 sierpnia stał się tym najgorszym dniem w naszym życiu. U Krystiana doszło najpierw do pęknięcia tętniaka, a później do powstania krwiaka w głowie. Dzień po dniu przeszedł dwie poważne operacje, a lekarze określali jego stan jako krytyczny. To był ogromny szok, nie mogłam pozbierać myśli, a życie postawiło mnie przed jeszcze większym wyzwaniem – wytłumaczyć naszej 2-letniej córeczce, że tata leży w szpitalu i nie wiem, kiedy wróci do domu…  

Okazuje się, że uszkodzenia neurologiczne mózgu są ogromne. Krystian nie jest w stanie mówić, połykać pokarmu, jest przykuty do łóżka, widzi tylko na jedno oko, nie rusza rękami, ma sprawną tylko jedną nogą. Aby mógł, chociaż w niewielkim stopniu wrócić do sprawności, potrzebna mu jest intensywna i kosztowna rehabilitacja. Suma nie do zdobycia przez naszą rodzinę.

Codziennie rano po przebudzeniu, mam nadzieję, że gdy otworzę oczy, obok mnie będzie leżał Krystian, a to, co się dzieje teraz to tylko zły sen. Niestety jest inaczej, a każdy dzień podporządkowuję pod szpitalne życie męża. 

Wiktoria, bardzo tęskni za tatą... Cały czas pyta kiedy wróci domu, kiedy znowu pobawi się z nią klockami, kiedy weźmie na długi spacer. Bez Waszej pomocy nie dam rady zapewnić Krystianowi odpowiedniej rehabilitacji, a tym samym szansy na powrót do sprawności. Wasze wsparcie jest dla nas jedyną nadzieją! Błagam o pomoc!

Katarzyna