Od wielu miesięcy nie słyszałam jego głosu... Proszę, pomóż nam pokonać skutki udaru!

Drodzy Darczyńcy, Znajomi, Przyjaciele.

W maju 2024 r. mąż podczas badań dowiedział się, że ma tętniaka. Mimo obaw poddał się zabiegowi, który przeprowadzono w czerwcu. Po paru dniach wyszedł ze szpitala w stanie dobrym, jednak tydzień po operacji wydarzyło się coś, co zmieniło nasze dotychczasowe życie. Nastąpił UDAR! Zabrał mężowi sprawność. Zostawił niedowład prawej strony ciała i brak możliwości wypowiadania (afazję).

Z osoby energicznej, aktywnej, pracującej stał się człowiekiem zależnym od innych i wymagającym pomocy w codziennych czynnościach. Człowiekiem ze znacznym stopniem niepełnosprawności. Dziś, miesiące od udaru, jest trochę lepiej. Krzysztof po wielu tygodniach rehabilitacji jest w stanie poruszać się przy pomocy laski, choć na początku rokowania były niepewne.

Najgorszym problem w dalszym ciągu jest bardzo niewyraźna mowa i niedowład prawej ręki, co wyklucza możliwość pracy i samodzielności. Aby kontynuować to, co osiągnęliśmy do tej pory, potrzebne są miesiące pracy rehabilitanta i neurologopedy. Niestety generują one duże kwoty. Bez nich Krzysztof nie będzie miał szans na lepsze życie.

Rehabilitacja na NFZ jest odległa w czasie, kolejki bardzo długie. My, aby wykorzystać ten czas oczekiwania, korzystamy z prywatnych wizyt domowych, na które środki finansowe się kończą. A po udarze ważna jest systematyczność. Krzysztof jest osobą wesołą, zawsze skorą do pomocy. Dziś sam jej potrzebuje. Mimo wszystko uśmiecha się i czasami mam wrażenie, że gorzej z moją psychiką niż jego. 

Ale nie poddajemy się. Wierzymy, że z pomocą dobrych ludzi i wspaniałych lekarzy uda nam się pokonać choróbsko. Że każdy dzień będzie nowym krokiem do lepszej przyszłości. Bez Waszego wsparcia i pomocy nie damy rady. Dlatego zwracamy się do ludzi dobrej woli o pomoc finansową, a jeśli sami jesteście w trudnej sytuacji, to o udostępnianie. Niech świat się dowie o istnieniu tak fajnego człowieka.

Żona Krzysztofa, Monika