Jeszcze chwilę temu zabierałem syna na spacery - dziś walczę o życie z okrutnym NOWOTWOREM! Ratuj mnie❗️

Jestem Krzysiek, mam 35 lat, cudowną żonę Kasię i prawie dwuletniego synka Kubę. Są oni dla mnie całym moim światem. Żyliśmy dotychczas, wiodąc spokojne życie, a jeszcze tydzień temu nic nie zwiastowało tego, co właśnie nadeszło...

Listopad był dla mnie okropnym miesiącem, a w tym roku było wyjątkowo ciężko. Zaczęło się od choroby pierwszego listopada, która – jak błędnie myślałem – była pokłosiem grypy jelitowej przyniesionej ze żłobka. Nie było w tym nic dziwnego, ponieważ najpierw chory był Kuba, potem ja, na końcu moja żona. Po wyzdrowieniu poczułem się trochę lepiej. Ostatni raz poszedłem na firmową siatkówkę, chodziłem do pracy. Niestety szybko znów zacząłem się gorzej czuć.

Pojawiły się objawy przeziębienia i duże zmęczenie. Postanowiłem trochę bardziej to zbadać. Wtedy wykonałem serię badań. Wyniki badań wykazały anemię, niedobory żelaza i kwasu foliowego – nic nadzwyczajnego. Zaczęła się suplementacja i pogłębiona diagnostyka. W tym czasie niestety mój stan zdrowia się stopniowo pogarszał. Doszła duża męczliwość, nie mogłem nic dźwigać, ani chodzić po schodach. 

Wykonałem dodatkowe badania. Czułem się coraz gorzej. Początkowo myślałem, że to od zmęczenia, ale nigdy nie było tak słabo. USG węzłów chłonnych wykazało, że są powiększone. Dalej skierowano mnie na gastroskopię, do onkologa i do wystawienia karty DiLO.

Termin do onkologa wyznaczono dość szybko, ponieważ już 3 grudnia, ale oczekiwanie było bardzo długie. Dzień przed planową wizytą gastroskopii byłem już tak słaby, że zdecydowałem się, jechać do szpitala. Okazało się, że bardzo krwawiłem z przewodu pokarmowego, dokładnie z żołądka. Krwawienie wyhamowano i zabezpieczono mnie lekami. Dostałem mnóstwo kroplówek, zastrzyków i leków co nieznacznie poprawiło mój stan.

Przez pierwsze dni nie mogłem nic zjeść. Przyjmowałem tylko kroplówki. Wtedy usłyszałem wyrok – IV stopień nowotworu złośliwego z drobnymi przerzutami na przełyk, otrzewną, płuca, węzły chłonne.

Lekarze niestety stwierdzili, że obecnie to choroba nieoperacyjna. W trakcie drugiego pobytu w szpitalu zdecydowali się na zabieg całkowitej resekcji żołądka, który po rozcięciu powłok ciała, nie doszedł do skutku ze względu na brak możliwości przeżycia tej operacji.

Miałem wciąż ogromną anemię przez krwawienia z żołądka, więc musiałem mieć przetaczaną krew oraz osocze. Zostałem skierowany na radioterapię przeciwkrwotoczną, która właśnie zacząłem. Ma to zatrzymać lub zminimalizować krwawienia wewnętrzne i dać możliwość dalszego leczenia.

Jest bardzo ciężko, ale tak łatwo się nie poddam. Przede mną ogromny stres, bolesne leczenie i niewyobrażalne koszty, które przekraczają nasze możliwości finansowe. W grę wchodzą nowoczesne terapie, immunoterapia, leki, które mogą wydłużyć moje życie i poprawić jego jakość. Bez Waszej pomocy nie sprostam temu wyzwaniu.

Proszę Was, pomóżcie mi dalej walczyć. Dla mojego syna, dla mojej rodziny, dla życia, które wciąż chcę przeżywać. Razem możemy spróbować wygrać tę walkę. Dziękuję Wam za każdą okazaną pomoc – za wsparcie finansowe, za udostępnienie tej zbiórki i każde dobre słowo. Teraz żyjemy z dnia na dzień. Liczy się każda sekunda, każda złotówka i wsparcie.

Krzysztof