Krzysztof Zabagło, 46 lat

Do niepełnosprawności można się przyzwyczaić. Ja po wielu latach od wypadku akceptuję sytuację i staram się żyć normalnie. Nie chcę być obciążeniem dla najbliższych. Chcę być w jak najlepszej kondycji, by móc większość czynności wykonywać samodzielnie. 

Przerwanie rdzenia kręgowego brzmi jak wyrok. Na początku w głowie pojawia się mnóstwo pytań - czy można było tego uniknąć? Czy dam radę? Dlaczego mnie to spotkało? Trzeba przeorganizować całe życie, zagospodarować przestrzeń pod niepełnosprawność. W moim przypadku również musiałem zrezygnować z dotychczasowej pracy. Wydaje się, że tylko osoba silna psychicznie sobie z tym poradzi. Zwłaszcza gdy ma się zaledwie 24 lata i jest okazem zdrowia… Ja jednak należę do tych silnych i walczę do końca. 

Z upływem czasu wiem, że muszę stale dbać o aktywność wszystkich partii mięśni górnej części ciała oraz dbać o zdrowie. Dodatkowo konieczne są wymiany sprzętów i wizyty u specjalistów... Ogromnie liczę na wsparcie. Każda wpłata, czy przekazanie 1,5% jest dla mnie bardzo ważne. 

Krzysztof