Krzysztof Żyniewicz, 78 lat

Kochani... 12 sierpnia 2024 roku w godzinach popołudniowych umarł mój tato, Krzysztof Żyniewicz. Był ciepłym, inteligentnym człowiekiem, chodzącym własnymi drogami i posiadającym dystans do otaczającego go świata.

Uwielbiał muzykę, zwłaszcza klasyczną i literaturę. Lubił z mamą słuchać wieczorami programu drugiego polskiego radia, spędzili tak z mamą wiele pięknych wieczorów. Jako przed leśnikiem z wykształcenia las nie miał przed nim tajemnic. Pochodził z Wielkopolski, z którą był bardzo związany. Zapamiętam go także jako bardzo pracowitego i silnego człowieka. Był zawsze dla nas, gdy go potrzebowaliśmy. 

Prawie całe życie walczył z ciężką chorobą, ale nigdy się nie poddał. Na koniec stoczył nierówną walkę z nowotworem płuc, w której wykazał się niezwykłym męstwem i wytrzymałością. Niech odpoczywa w Pokoju. Dziękuję w jego imieniu za wszelką pomoc i modlitwę okazaną mu podczas walki z chorobą nowotworową.

Kochająca córka, Agata