Tylko rehabilitacja da nadzieję na pierwszy krok!

Jestem mamą 6-letniego Kuby, którego wychowuję sama. Kuba urodził się z wadą przednio-boczną deformacją i skróceniem kończyny dolnej.  W styczniu ubiegłego roku została przeprowadzona operacja mająca na celu korektę i wydłużenie kości piszczelowej. Został założony aparat Ilizarowa. W listopadzie dodatkowo założono kolejny aparat stabilizujący, na skutek powstałych powikłań oraz dokonano przeszczepu kości. 

Kluczem do powrotu do zdrowia dla Kuby są nieustanne i kosztowne rehabilitacje. Po dzisiejszy dzień Kuba nie porusza się samodzielnie, do pomocy służy mu wózek inwalidzki oraz chodzik. Kuba wymaga stałej opieki i pomocy innej osoby. Nie ma możliwości samodzielniej egzystencji. Według zaleceń lekarza Kuba musi być stale rehabilitowany, aby uzyskać optymalny efekt leczenia usprawniającego oraz jak najszybszy powrót do "normalnego" życia. W tym celu niezbędne są wyjazdy na turnusy rehabilitacyjne, które niestety są bardzo kosztowne i znacznie przekraczają moje możliwości finansowe. Dlatego pragnę zwrócić się z ogromną prośbą o dofinansowanie turnusów rehabilitacyjnych, które dają największe efekty w trakcie leczenia syna.

Kuba jest bardzo zaradnym i mądrym chłopcem. Jest ciekawy świata. Tęskni za wycieczkami w militarne miejsca. To jego pasja. Często mnie dopytuje kiedy znów odwiedzimy jakieś ruiny. Pragnie powrotu do zdrowia i już nie może się doczekać kiedy znów będzie mógł cieszyć się życiem jak większość chłopców w jego wieku.

Droga do sprawności Kuby ciągnie się już od samych narodzin, jednak wierzę, że w końcu cel zostanie osiągnięty. Wierzę w waszą nieocenioną pomoc, która zakończy wyboistą drogę Kuby ku sprawności.

Dzięki dobroci Waszych serc mój syn ma szansę stanąć na nogi i jak najszybciej poprawić stan życia w sferze ruchowej jak i emocjonalnej.

Mama, Monika