Licytacje dla Piotra
Skarbonka została założona z inicjatywy organizatora, który odpowiada za jej treść.
Dla wielu z nas 11 listopada to dzień odzyskania niepodległości. Dla mnie i mojej rodziny to dzień, w którym otrzymaliśmy diagnozę – Stwardnienie rozsiane. Te dwa słowa zamknęły za nami drzwi, za którymi wszystko zostawiliśmy. Zamknął się pewien rozdział naszego życia i otworzył się tom – SM, który piszemy wspólnie całą rodziną. Chorujemy od 15 lat, z diagnozą potwierdzającą – od 8 lat.
Głównym bohaterem jest mój mąż Piotr, który ma dopiero 47 lat. Dobrze zbudowany i pełen energii facet, który w młodości trenował pływanie na kajakach, każdego dnia słabnie w oczach, ponieważ choroba z postaci rzutowo-remisyjnej przeszła w postać wtórnie postępującą, na którą do tej pory chorzy na SM nie uzyskali refundacji na lek pozwalający zahamować progresję choroby, ale też utrzymać ich w jak najdłuższej sprawności, zachować samodzielność i aktywność zawodową.
Dostępny jest lek jedyny na świecie hamujący rozwój choroby, niestety jest piekielnie drogi i nadal nierefundowany.
Naszą pasją są rower i góry. Do tej pory każdy weekend staraliśmy się wykorzystać na wycieczki rowerowe, dłuższe lub krótsze. Jednak po przechorowaniu Covid-19 stan zdrowia mojego męża znacznie się pogorszył. Jeszcze niedawno pędziliśmy po leśnych bezdrożach na naszych dwóch kołach. Dzisiaj Piotr nie ma siły podnieść nogi, żeby przejść kilka metrów i porusza się o lasce, która stała się jego nieodłączną towarzyszką w codziennym życiu.
Każdy dzień zwłoki bez odpowiedniej terapii może spowodować u niego nieodwracalne skutki, doprowadzając do niepełnosprawności ruchowej i deficytu w procesach myślenia, zaburzeń mowy i języka oraz trudności wzrokowo-przestrzenne, a w rezultacie poruszanie się na wózku inwalidzkim.
Dlatego potrzebujemy waszej pomocy na roczną terapię lekową, która może pomóc wyhamować rozwój choroby.
Żona, córka i przyjaciele
Wszystkie środki zebrane na skarbonce trafiają
bezpośrednio na subkonto Podopiecznego:
Przekaż 1,5% podatku
Przekaż 1,5% podatku
Dla wielu z nas 11 listopada to dzień odzyskania niepodległości. Dla mnie i mojej rodziny to dzień, w którym otrzymaliśmy diagnozę – Stwardnienie rozsiane. Te dwa słowa zamknęły za nami drzwi, za którymi wszystko zostawiliśmy. Zamknął się pewien rozdział naszego życia i otworzył się tom – SM, który piszemy wspólnie całą rodziną. Chorujemy od 15 lat, z diagnozą potwierdzającą – od 8 lat.
Głównym bohaterem jest mój mąż Piotr, który ma dopiero 47 lat. Dobrze zbudowany i pełen energii facet, który w młodości trenował pływanie na kajakach, każdego dnia słabnie w oczach, ponieważ choroba z postaci rzutowo-remisyjnej przeszła w postać wtórnie postępującą, na którą do tej pory chorzy na SM nie uzyskali refundacji na lek pozwalający zahamować progresję choroby, ale też utrzymać ich w jak najdłuższej sprawności, zachować samodzielność i aktywność zawodową.
Dostępny jest lek jedyny na świecie hamujący rozwój choroby, niestety jest piekielnie drogi i nadal nierefundowany.
Naszą pasją są rower i góry. Do tej pory każdy weekend staraliśmy się wykorzystać na wycieczki rowerowe, dłuższe lub krótsze. Jednak po przechorowaniu Covid-19 stan zdrowia mojego męża znacznie się pogorszył. Jeszcze niedawno pędziliśmy po leśnych bezdrożach na naszych dwóch kołach. Dzisiaj Piotr nie ma siły podnieść nogi, żeby przejść kilka metrów i porusza się o lasce, która stała się jego nieodłączną towarzyszką w codziennym życiu.
Każdy dzień zwłoki bez odpowiedniej terapii może spowodować u niego nieodwracalne skutki, doprowadzając do niepełnosprawności ruchowej i deficytu w procesach myślenia, zaburzeń mowy i języka oraz trudności wzrokowo-przestrzenne, a w rezultacie poruszanie się na wózku inwalidzkim.
Dlatego potrzebujemy waszej pomocy na roczną terapię lekową, która może pomóc wyhamować rozwój choroby.
Żona, córka i przyjaciele
Wpłaty
Wygląda na to, że nie ma tutaj jeszcze żadnych wpłat. Twoja może być pierwsza!
Wesprzyj