W Polsce zrobiliśmy już wszystko, Lidkę czeka opieka paliatywna... W USA pojawiła się nadzieja – to jednak wyścig z czasem! RATUJ❗️

W Polsce zrobiliśmy już wszystko, co było możliwe. Odwiedziliśmy niemal każdy ośrodek, każdą klinikę. Niestety usłyszeliśmy, że jedyne, co możemy zaoferować Lidce, to leczenie przeciwpadaczkowe i opieka paliatywna…

Nasza córeczka od 4. miesiąca życia zmaga się z ciężką padaczką. To właśnie ona zatrzymała rozwój mózgu naszej Kruszynki. Dziś Lidzia jest leżąca, a kontakt wzrokowy jest mocno ograniczony. Każdy dzień to dla nas walka o iskierkę nadziei. O szansę. O lepsze jutro dziecka, które trzymamy w ramionach.

Zainwestowaliśmy w badania genetyczne w Niemczech, które wykazały ultrarzadką mutację mogącą odpowiadać za stan córki. Dzięki temu nawiązaliśmy kontakt ze szpitalem dziecięcym w Chicago, jednym z najlepszych na świecie, z zespołem wybitnych neurologów. Lekarze przejrzeli dokumentację Lidii i chcą podjąć się jej dodatkowej diagnostyki! 

Specjalistka uznawana w naszym kraju za autorytet w leczeniu padaczki u dzieci sama zachęca nas, by skorzystać z tej szansy. To właśnie w Chicago powstają programy eksperymentalne, które dają nadzieję dzieciom takim jak nasza córeczka. Bycie pacjentką tego szpitala daje Lidce możliwość udziału w obecnych i przyszłych terapiach niedostępnych w Europie.

W USA mamy zapewnione zakwaterowanie i wyżywienie w ośrodku jednej z fundacji, ale koszty badań i biletów lotniczych musimy pokryć sami. Mimo zniżki na usługi szpitala, suma wciąż przekracza nasze możliwości. Do końca sierpnia musimy wpłacić depozyt i okazać bilety.

To dla nas dosłownie wyścig z czasem, ponieważ  poinformowano nas, że 1 września zaczyna się nowy rok finansowy i ceny są podnoszone średnio o 10%!

Lidka jest niewinnym dzieckiem, które nie zasłużyło na tak okrutny los.  Dlatego prosimy, pomóżcie w tej rozpaczliwej walce o życie i przyszłość naszej córeczki. Każda złotówka to cegiełka nadziei, że razem możemy odwrócić bieg tej historii. Wierzymy, że wspólnymi siłami możemy naprawdę wiele. Że kiedyś spojrzy nam w oczy, uśmiechnie się i powie „Kocham Was”. Że pójdziemy z nią za rączkę na spacer. Że pobiegnie z koleżankami na szkolne boisko. Prosimy, bądźcie częścią tej nadziei!

Rodzice Lidii