Za moją córkę oddycha maszyna❗️Jej przyszłość stoi pod znakiem zapytania. Proszę, pomóż mi!

Dzieciństwo mojej córeczki nie jest łatwe. Każdego dnia sen z powiek spędzają nam choroby, które odbierają najszczęśliwsze lata życia. Widok cierpienia Lilki rozrywa moje serce na kawałki. Najgorsza jednak jest bezsilność, bo sama nie potrafię jej uratować!

Liliia jest dzieckiem paliatywnym. Nie potrafi samodzielnie oddychać. Córka ma zainstalowaną rurkę tracheostomijną, a jej oddech uzależniony jest od maszyny. Lilka nie mówi, a jej rozwój jest znacznie opóźniony. 

Córka wymaga stałej, regularnej i intensywnej rehabilitacji. Lata ćwiczeń sprawiły, że widać efekty. Lila stała się silniejsza i więcej się porusza. Choć wciąż nie chodzi, zaczęła próbować samodzielnie siadać.

Poprawiły się także jej umiejętności motoryczne, coraz lepiej idzie jej chwytanie przedmiotów rękami. Oprócz tego wzrosło zainteresowanie zajęciami – Liliia potrafi dłużej skupić swoją uwagę na zajęciach. 

Liliia uczęszcza do szkoły, w której ma dodatkowe zajęcia sensoryczne. Cieszymy się, że Liliia robi postępy, że próbuje nowych rzeczy, że wciąż się rozwija. Wiemy jednak, że przed nią długa i wymagająca droga, godziny rehabilitacji i ćwiczeń.

Wciąż jednak codzienność wiąże się z ogromnymi wyznaniami. Największe trudności związane są z zależnością córki. Sama nie ma sił, by się przemieścić – muszę to robić ja, a to wymaga ogromnego wysiłku fizycznego.

Od wielu lat żyję pod grafikiem, który dyktują choroby córki. Choć przyzwyczaiłam się do takiego trybu, czasem pojawia się zmęczenie. Mimo to doceniam chwile radości i cieszę się z małych sukcesów. Głęboko wierzę, że stan córeczki będzie dalej się poprawiał.

Leczenie i rehabilitacja już zawsze będą stałym elementem życia mojego dziecka. Jako mama wiem, że zrobię wszystko, by zapewnić córce najlepszą przyszłość, na jaką mnie stać. Niestety, bez Waszej pomocy nie dam sobie rady. Dlatego proszę, wesprzyjcie mnie w tej trudnej walce o zdrowie mojego dziecka. 

Mama