Rozwój choroby zagraża sprawnej przyszłości naszego dziecka! POMÓŻ!

Aktualizacje

• 29 listopada 2025

  Operacja już 5 grudnia! Pomóż w dalszej walce o zdrowie Łukasza!

  Kochani, ostatnie miesiące przyniosły nam wiele niepokoju, trudnych decyzji i kolejnych wyzwań. Od października zmienił się lekarz prowadzący Łukasza i musieliśmy podjąć decyzję o dalszym leczeniu. Najnowszy rezonans magnetyczny pokazał, jak poważny jest stan jego kolan – wtórne pęknięcia łąkotki w dwóch miejscach w prawym kolanie oraz podejrzenie kolejnego pęknięcia w drugim. Wszystko to wynika z wady wrodzonej, która od zawsze komplikowała jego rozwój.

  Łukasz codziennie doświadcza przewlekłego bólu, który nie tylko ogranicza jego sprawność, ale także wpływa na jego psychikę. Ma dopiero 10 lat, a ból towarzyszy mu praktycznie przy każdym ruchu. Chodzenie po schodach stało się dla niego niemal niemożliwe, a zakładanie skarpetek, butów czy spodni wymaga pomocy. Jego staw potrafi zablokować się w każdej chwili, przez co ryzyko, że pewnego dnia przestanie chodzić, jest realne.

  

  Lekarze zaplanowali operację na 5 grudnia 2025 roku. Ma ona obejmować korekcję koślawości obu kolan oraz endoskopową korekcję rzepki w prawym kolanie. Po zabiegu prawa noga zostanie unieruchomiona w ortezie o regulowanym stopniu zgięcia, a proces powrotu do sprawności potrwa około sześciu miesięcy. Przed i po operacji Łukasz będzie potrzebował intensywnej rehabilitacji, fizjoterapii oraz kontroli co trzy miesiące – nawet do dwóch lat po zabiegu.

  Ból i sztywność nadwyrężonego ścięgna dwugłowego uda sprawiają, że Łukasz nie może normalnie funkcjonować. Długie siedzenie czy stanie powodują dodatkowe cierpienie, dlatego konieczne są regularne masaże i fizjoterapia, które choć trochę łagodzą ten stan. Ze względu na pogarszającą się mobilność możliwe, że będzie potrzebował wózka, a w konsekwencji jeszcze większej pomocy w codziennych czynnościach. Po operacji czeka go nauczanie zdalne w domu.

  

  Dla nas, jako rodziców, to ogromnie trudny czas. Mamy jeszcze dwójkę młodszych dzieci, które również potrzebują naszej uwagi. Edukacja domowa w obecnym kształcie jest bardzo ograniczona, dlatego ja – mama Łukasza – będę musiała dodatkowo wspierać go w nauce, bo jego wielkim marzeniem jest wrócić do rówieśników i nie zostać w tyle.

  Choć przed nami długa i wymagająca droga, idziemy na operację z nadzieją. Wierzymy, że to początek walki o samodzielność syna, o jego lepsze, mniej bolesne życie. On ma dopiero 10 lat – i zasługuje na dzieciństwo, w którym może biegać, bawić się i nie żyć w ciągłym strachu przed kolejnym krokiem. Z całego serca dziękujemy za każdą pomoc.

  Mama Łukasza