Ostra białaczka i zespół Downa – los nie oszczędził małej Madzi. Pomocy!

Jeszcze pierwszego dnia życia naszej córeczki dowiedzieliśmy się, że los przygotował nam dużo barier do pokonania. Madzia urodziła się z zespołem Downa. Chociaż na początku byliśmy bardzo wystraszeni, z czasem przekonaliśmy się, że z tą chorobą da się żyć – Madzia jest wspaniałą, kochaną i wrażliwą dziewczynką. Nasz świat runął znacznie później, w kwietniu 2019 roku...

Nasza Madzia urodziła się w styczniu 2015 roku. Kiedy córeczka skończyła 3 miesiące, rozpoczęła się nasza walka o jej sprawność. Podjęliśmy intensywną rehabilitację pod okiem szeregu specjalistów. Dzięki tym działaniom Madzia rozwijała się nad wyraz dobrze. Nauczyliśmy się żyć zespołem Downa i wierzyliśmy, że sami pokonamy wszystkie bariery...

Niestety – w kwietniu 2019 zdiagnozowano u naszej córeczki ostrą białaczkę limfoblastyczną. Diagnoza sprawiła, że nasz świat się zatrzymał, ale nie było czasu na rozpacz. Zaczęliśmy działać!

Madzia dzielnie znosiła podawanie chemioterapii.  Kiedy jednak zbliżaliśmy się do jej końca, córeczka trafiła na OIOM. Wdała się sepsa i zapalenie płuc... Na oddziale intensywnej terapii Madzia przebywała 35 dni! Każdego z nich, bez wytchnienia, walczyła o życie. Maszyny oddychały za nią. A my zrozpaczeni nie mogliśmy nic zrobić.

Madzia to wojowniczka! Walczyła! 

1 stycznia 2020 została odłączona od respiratora. Teraz pomaga jej rurka trachostomijna. To jedyna szansa, żeby Madzia mogła oddychać. 

Codzienna pielęgnacja takiej rurki to zmiana opatrunków, opaski, gazików. Używanie płynów do dezynfekcji, cewników... To wszystko generuje ogromne koszty, które po latach leczenia Madzi są już ponad nasze siły.

Los nie oszczędzał nigdy naszej córeczki. Mimo to Madzia codziennie uśmiecha się do nas – uśmiechem, który rozświetla każdy, nawet najbardziej pochmurny dzień. Chcemy zrobić wszystko, by dać jej jak najlepsze życie. Prosimy, pomóż nam w tym...

Rodzice Magdalenki