Twoje wsparcie może poprawić komfort życia Magdaleny! Pomóż!

Wyobrażacie sobie być zamkniętą w czterech ścianach, bez możliwości wyjścia, zależną tylko od bliskich... Tak wygląda codzienność Magdaleny...

Magda ma 50 lat. Urodziła się z czterokończynowym porażeniem mózgowym. Od zawsze jest osobą całkowicie niesamodzielną, nie chodzi, nie może sama wykonać żadnej czynności. Wymaga całodobowej opieki i pomocy we wszystkim. Ojciec (Tata) Magdy, jest po zawale serca, a jego serce ma wydolność zaledwie w 30%. Mama Magdy jest niemal całkowicie niewidoma i również cierpi na liczne choroby, w tym kardiologiczne (migotanie przedsionków, jest zakwalifikowana do ablacji). A mimo to, każdego dnia starają się być jej rękami i nogami. Ale niestety już sami nie dają sobie rady. W tej codzienności pomaga im syn i synowa oraz wnuki.

Magda nie może korzystać z komunikacji miejskiej. Każdy wyjazd, czy to na wizytę u lekarza, czy na badania lub do szpitala oraz na terapię wiąże się z ogromnym wysiłkiem i strachem. Niestety rodzice Magdy przez stan fizyczny nie są w stanie jej przenosić. Boimy się wszyscy, że niedługo nie będziemy mogli w ogóle zapewnić jej minimum mobilności. I dlatego dziś, po raz pierwszy, zwracamy się o pomoc.

W maju tego roku Magda otrzymała dofinansowanie z PFRON na zakup samochodu dostosowanego do przewozu osoby z niepełnosprawnością. Do tej pory udało się zebrać 100 tysięcy zł (jako wkład własny). Ale wciąż brakuje nam 55 tysięcy zł i jest to cel zbiórki.

Samochód, którego potrzebujemy, musi mieć odpowiednią przestrzeń do przewozu wózka inwalidzkiego, podnośnika, schodołazu oraz sprzętów, które są niezbędne, by Madzia mogła się poruszać i „normalnie” funkcjonować poza domem. Ten samochód to jedyna droga, by nasza siostra, córka i ciocia mogła chociaż raz na jakiś czas zobaczyć świat poza czterema ścianami pokoju. To szansa, byśmy mogli zawieźć ją do lekarza bez ryzyka, że upadniemy pod jej ciężarem. To szansa, żeby ze swoją rodziną mogła również pojechać na wakacje, wycieczkę czy nawet do zwykłego kina.

Magda nigdy nie miała łatwego życia. Ale zawsze była dzielna. Zawsze z sercem większym niż wielu zdrowych ludzi. My z dnia na dzień jesteśmy coraz bardziej starsi, brakuje czasami sił… ale nie chcemy, żeby ona musiała tracić resztki godności i wolności, na którą tak bardzo zasługuje.

Prosimy, pomóżcie nam dać naszej siostrze, córce, cioci, choć odrobinę niezależności. Pomóżcie podarować jej coś, co dla innych jest codziennością, czyli możliwość wyjścia z domu lub przejechania kilku kilometrów, życia wśród ludzi. Dziękujemy z całego serca, jako brat, z dziećmi (które mają fantastyczny kontakt z ciocią Madzią), rodzice, jako opiekunowie, jako ludzie, którzy po prostu kochają swoją córkę i chcą dla niej jednego: lepszego jutra.

Rodzina Magdaleny