Ten samochód może poprawić komfort życia Majeczki! Pomóż!

Wyobraź sobie, że każdy poranek zaczyna się walką o to, by zdążyć i by nie zabrakło sił. Każdy spacer to nie beztroska wycieczka, lecz logistyczna wyprawa, w której trzeba podróżować z wózkiem, sprzętem, bólem pleców. Zawsze towarzyszy temu cichy lęk, że coś się nie uda. Tak właśnie wygląda nasza codzienność, moja i mojej córeczki Majki.

Majka ma osiem lat i nosi w sobie więcej siły, niż niejeden dorosły. Przyszła na świat za wcześnie, zaledwie w 28. tygodniu ciąży. Ważyła 1120 gramów, tyle, co paczka cukru. Od pierwszego dnia walczyła o uderzenie serca i prawo do życia. W tej walce była, i wciąż jest, niezwykle dzielna.

Z czasem przyszły kolejne diagnozy: mózgowe porażenie dziecięce, niedokrwistość wcześniacza, opóźnienie rozwoju psychoruchowego, czterokończynowe porażenie. Majeczka nie chodzi i nie siedzi samodzielnie. Potrzebuje intensywnej rehabilitacji, specjalistycznej opieki, codziennego wsparcia i miłości, tej daję jej najwięcej, jak potrafię. 

Każdego dnia robię, co w mojej mocy, by Majka mogła się rozwijać. Dzięki terapiom, rehabilitacji, wysiłkowi lekarzy i specjalistów robi postępy. Ma w sobie nieprawdopodobną wolę życia, ale jest coś, czego sama nie przeskoczę.

Majka rośnie, a wraz z tym rośnie też wyzwanie, jakim jest codzienny transport. Do szkoły, na rehabilitację, do lekarzy, na terapię, wszędzie... Mój kręgosłup już coraz częściej odmawia posłuszeństwa, a nasz dotychczasowy samochód przestaje być wystarczający. Potrzebujemy auta dostosowanego do jej potrzeb, z miejscem na wózek, z odpowiednim systemem wsiadania, bezpiecznego, wygodnego i funkcjonalnego.

Udało się nam uzyskać dofinansowanie z PFRON, ale to wciąż za mało. Potrzebny jest wkład własny, a to dla mnie ogromny wydatek, przerastający nasze możliwości. Dlatego dziś, po wielu wahaniach, proszę o pomoc. O wsparcie, które pozwoli Majce żyć nieco łatwiej oraz dotrzeć tam, gdzie czekają na nią szanse. 

Każda złotówka, każde udostępnienie, każde dobre słowo to dla nas znak, że nie jesteśmy sami. Że wciąż jest nadzieja na to, by razem naprawdę zmienić świat. Choćby ten, mały, Majki. Z serca dziękujemy za każdą pomoc.

Mama Mai