"Zabójca dzieci" zaatakował Maję❗️Pomóż jej pokonać straszny nowotwór❗️

Aktualizacje

• 19 grudnia 2023

  13 dni i 12% do zakończenia zbiórki... Pomóż ocalić Maję❗️

  To już ostatnia prosta! Niestety, w ostatnim czasie zbiórka Mai bardzo zwolniła. Tak bardzo boimy się, że mimo Waszego ogromnego wsparcia, nie zdążymy... Już w styczniu Majusia musi rozpocząć leczenie przeciwko wznowie – to jedyna nadzieja na jej życie...
  
  Dlatego bardzo proszę ten ostatni raz – pomóżcie Majusi. Pomóżcie nam zakończyć zbiórkę... Pomóżcie zdążyć.

  Od ostatniej aktualizacji na naszej zbiórce wiele się wydarzyło.

  

  Po przeszczepie, na etapie wyzerowania, Maja miała silne krwotoki z nosa – tak silne, że nie można ich było zatrzymać przez ponad godzinę, a nawet dwie! Do naszej sali przychodzili lekarze laryngolodzy z oddziału, żeby tamować krew poprzez zakładanie do nosa różnych opatrunków. Krew z małego noska lała się nieustannie...
  
  Córeczka przestała całkowicie jeść – przez ponad 4 tygodnie nie przełykała nawet własnej śliny... Została założona sonda do karmienia przez nosek. Niestety podawanie czegokolwiek "z ręki" powodowało u Mai straszny ból... 3-krotnie sonda była poprawiana. ale bez skutku...
  
  Wysoka gorączka, wymioty, skrajne wyczerpanie – ale nie to było najtrudniejsze. Córeczka dostała choroby okluzyjnej wątroby – obwód brzucha powiększył się w ciągu 3 dni aż o 11 cm, a sama wątroba zaczęła wystawać poza żebra o 8 cm!

  Co gorsze, bardzo podniósł się poziom amoniaku, co stało się bezpośrednim zagrożeniem życia... Maja w jeden wieczór przestała "kontaktować" i konieczne było podawanie tlenu i specjalistycznych leków ratujących wątrobę.

  

  Ta noc w oczekiwaniu czy organizm podejmie leczenie, była chyba najtrudniejszą w moim życiu. Siedziałem przy niej całą noc i czekałem na poranne badania. Nigdy się tak nie bałem... Nie wiedziałem, czy trzymam ją za rączkę ostatni raz...
  
  Na szczęście poziom amoniaku się obniżył. Walka może trwać...
  
  Na oddziale przeszczepowym byliśmy ponad 50 dni. Na szczęście nowy szpik zaczął pracować i sytuacja się ustabilizowała. Obecnie jesteśmy w trakcie radioterapii – naświetlania miejsc, w których znajdował się guz pierwotny, czyli w nadnerczu oraz za kręgosłupem. Łącznie ten etap mamy zaplanowany na 20 dni i na szczęście, oprócz wymiotów, przebiega on bez komplikacji. Z uwagi na wiek Mai, do każdego zabiegu musimy ją usypiać... Codziennie narkoza. Maja zasypia na moich rękach... 

  Przed nami szansa na Święta w domu. W końcu razem... Boję się jeszcze tak myśleć, że coś złego znów się wydarzy, ale w głębi duszy w końcu czuję radość, że Majunia będzie w domku, z mamą i braciszkiem. Że będziemy całą rodziną. Jak powinno być. I że najgorsze za nami...

  

  Niestety, to nie koniec leczenia. Przed Mają terapia przeciwko wznowie, na którą wciąż zbieramy środki. Na przeloty i pobyt będziemy starać się jakoś zgromadzić fundusze sami, zbieramy tu tylko na leczenie... Ale i na to wciąż brakuje...
  
  Gdy Maja walczyła o życie, ja często nie miałem sił nawet zaglądać na stronę zbiórki... W ostatnim czasie bardzo zwolniła... 
  
  Dlatego z całego serca bardzo Was proszę o każdą możliwą pomoc na tej ostatniej prostej. Moim marzeniem jest, by na wspólnie spędzane święta pasek zbiórki Majusi zaświecił na zielono... I żeby Maja wyzdrowiała. Innych marzeń nie mam. 
  
  Daniel, tata Mai

• 16 października 2023

  Najnowsze wieści z onkologii od taty Mai – tu trwa walka o życie!

  “Jesteśmy po pobraniu komórek macierzystych. To było bardzo ciężkie przeżycie… Maja niestety jest odporna na leki, które doprowadzają do wyrzutu komórek macierzystych. Udało się pobrać minimalną ich ilość, ale na szczęście się udało. Zastrzyki podawane raz dziennie u innych dzieci u Mai musiały być podawane 2 razy dziennie – w tym w nocy. Wybudzaliśmy moją córeczkę ze snu, by igła wbiła się w jej zmęczone ciałko… 

  

  Gdy ten etap się zakończył, zaczęła się megachemia. Bardzo mocna – mająca na celu dobić ewentualne komórki neuroblastomy... Efektem ubocznym, oprócz standardowych (wymioty, brak apetytu itp.) była u Mai silna nadpobudliwość z częstymi atakami histerii. To był straszny czas… Podczas jednego z napadów, bardzo mocnego, z Mają nie było kontaktu. Bałem się, że zrobi sobie krzywdę… Jedna dawka relanium nie zadziałała. Trzeba było podać podwójną – musiałem z pielęgniarkami trzymać córeczkę, bo tak się miotała i krzyczała… Ta gehenna trwała 5 dni. 

  Jesteśmy już po przeszczepie szpiku, a teraz jest etap “wyzerowania” organizmu. Jestem z córeczką w izolatce. Mama z młodszym bratem nie mogą nas odwiedzać… Widzę mojego maleńkiego synka tylko przez szybę w drzwiach – ostatnio nie widziałem go aż 3 tygodnie z rzędu…
  

  

  Rozłąka, stan Mai, trwająca walka – to wszystko jest nieopisanie trudnym przeżyciem. Ale teraz staram się tego nie analizować, nie myśleć o tym – tylko krok po kroku, dzień za dniem do przodu, przez kolejne etapy. A tych dni nawet nie liczę. To nie ma sensu…

  Gdy organizm Mai się odbuduje, czeka nas radioterapia. Dalej – zobaczymy, co pokażą wyniki. Myślimy stale o terapii przeciw wznowie, by mogła odbyć się jak najszybciej. Wciąż brakuje jednak środków, by móc ją opłacić. A zbieramy tylko i wyłącznie na terapię. Nie wydatkujemy teraz na inne rzeczy związane z leczeniem, nie wliczyliśmy w zbiórkę transportu i pobytu. Mamy nadzieję, że na to starczy nam własnych oszczędności...

  Dziękujemy, że wciąż z nami jesteście w tej bardzo trudnej walce. Wierzcie mi – dajecie nam tyle siły, tyle nadziei! Wierzymy, że pokonamy nowotwór, że razem uratujemy Majeczkę!"

  Daniel, tata Mai

  Czytaj dalej
• 16 sierpnia 2023

  Braciszek Mai jest już na świecie! Wciąż trwa walka o życie dziewczynki.

  Ten dzień był najtrudniejszy i najpiękniejszy jednocześnie. Trudno pojąć, co się właściwie wydarzyło. W tym samym momencie Maja była na stole operacyjnym, gdzie wykonywano trepanobiopsję – bardzo ryzykowny zabieg – a jej mama dwa piętra niżej rodziła naszego synka. Obie pod narkozą, nieświadome tego, co się dzieje. Umierałem ze strachu, by za chwilę oszaleć ze szczęścia – zabieg Mai się udał, a Leoś przyszedł na świat zdrowy!

  Po 106 dniach w szpitalu wyszedłem z Majunią na pierwszą przepustkę do domu, gdzie córeczka poznała swojego braciszka! 

  

  Wcześniej usiedliśmy i opowiadałem jej o wszystkich rzeczach, które zrobimy, jak będziemy w domku. O tych, które już zapomniała podczas pobytu w szpitalu… O jej łóżeczku, o kąpaniu się ze zwierzątkami przyklejanymi do ściany wanny, o zabawkach, które na nią czekają… Z każdym kolejnym słowem nie mogłem powstrzymać łez, ale Maja zaczęła się cieszyć – to był niezapomniany, ostatecznie radosny moment… 

  Wierzymy, że przed nami wiele pięknych chwil. Najważniejsze, że leczenie zaczęło działać! Nowotwór zareagował na chemię – guz w nadnerczu zmniejszył się o ponad 90%, a za kręgosłupem ponad 80%! Dzięki temu 18 sierpnia Maja przejdzie operację wycięcia większego guza. To będzie trudna i skomplikowana operacja. Bardzo się jej boimy…

  

  Po operacji córeczka będzie dochodziła do siebie. Na początku września czeka nas pobranie komórek macierzystych – to będzie już 3 próba. 2 pierwsze nie przyniosły skutku… W dalszej kolejności Maję czeka megachemia i przeszczep szpiku. To wtedy podobno mali pacjenci cierpią najbardziej, morfina jest niezbędna…

  Będziemy czekać na decyzję, czy możemy iść dalej i rozpocząć immunoterapię. A potem terapię przeciwko wznowie, na którą wciąż zbieramy…

  

  Chciałem Wam z całego serca podziękować za tak dużą pomoc dla mojej córeczki. Dla naszej rodzinny to bezcenne wsparcie w tym trudnym czasie. Maja walczy dzielnie i wierzymy, że wygra!

  Proszę, trzymajcie za nas kciuki. A najmocniej za Majeczkę…

  Daniel, tata

  Czytaj dalej