Maksymilian Horodyski, 4 latka

Objawy były bardzo subtelne. Tak naprawdę to, co najmocniej zwróciło moją uwagę, to brak mowy. Maksymilian nie mówił do czwartego roku życia. Problemy tylko narastały.

Diagnoza, którą dostałam z poradni psychologiczno-pedagogicznej, potwierdziła moje obawy. Maksymilian jest w spektrum autyzmu. Trzepotanie rączkami, nadwrażliwość na dźwięki i światło, brak kontaktu wzrokowego z obcymi, unikanie interakcji z rówieśnikami, duża wybiórczość pokarmowa, wokalizowanie oraz stimy w postaci strzelania palcami i kręcenia dłońmi – zrozumiałam, dlaczego mój synek to robi. Opieka nad dzieckiem w spektrum stanowi wyzwanie. Maksymilian ma swoje bariery, które niekiedy trudno mi zrozumieć. Działa to w dwie strony – on także nie zawsze rozumie otaczający go świat. Dlatego staram się zapewniać mu wszelkie potrzebne terapie: TUS-y, SI, terapię logopedyczną. Widzę, że przynosi to duże efekty. Mowa nadal nie jest taka jak u rówieśników, lecz powoli Maksymilian się otwiera i używa coraz więcej słów.

Synek musi kontynuować terapie, a ja chcę mu to umożliwić. Wierzę, że w przyszłości może być w pełni samodzielny. Myślę, że wiele pozytywnych zmian przyniosłyby także logopedyczne turnusy rehabilitacyjne. Niestety są to olbrzymie koszty. Jeśli zdecydujecie się wesprzeć mojego synka, będę naprawdę bardzo wdzięczna.

Jowita, mama Maksymiliana