Choroba odbiera mi sprawność, ale muszę walczyć dla mojej córki! Proszę, pomóż mi!

Nigdy nie pomyślałabym, że spotka mnie coś tak strasznego. W 2024 roku przebywałam w szpitalu, ponieważ moja córka miała operację i chciałam być dla niej wsparciem. Po jakimś czasie zaczęłam źle się czuć, pojawiło się drętwienie, ale myślałam, że to po prostu przeziębienie. 

Niestety, leczenie nie przynosiło skutków. Zdarzało się, że drętwienie było tak duże, że miałam pogryzioną całą buzię, bo niczego nie czułam. Byłam coraz bardziej zaniepokojona, więc udałam się do neurologa. Pani doktor od razu zauważyła, że coś jest nie tak i skierowała mnie na rezonans.

Niedługo potem, w lutym 2024 roku, trafiłam do szpitala. Tam zrobiono mi punkcję, a zaraz później okazało się, że jestem bardzo poważnie chora...

Lekarze zdiagnozowali u mnie stwardnienie rozsiane. Kiedy się o tym dowiedziałam, nie mogłam uwierzyć. Wiedziałam, że ta choroba może zaatakować każdego, ale nie sądziłam, że przytrafi się właśnie mnie...

Szybko rozpoczęłam leczenie, ale mimo to wciąż pojawiały się rzuty choroby. Z tego powodu lekarze podjęli decyzję o zmianie leku. Jestem obecnie po drugiej dawce, ale w tym przypadku także pojawiają się komplikacje. Po przyjęciu 1. dawki zasłabłam w pracy i karetka musiała mnie zabrać do szpitala...

Moja codzienność nie jest łatwa. Mam coraz większe problemy z poruszaniem się, szybko się męczę i nie jestem w stanie nosić ciężkich zakupów, bo palce odmawiają mi posłuszeństwa. Nie mogę wchodzić na drabinę, ponieważ występują u mnie silne zawroty głowy. Mam też spore problemy z pamięcią i wymawianiem wyrazów.

W tej trudnej sytuacji wielkim wsparciem jest dla mnie moja córka. To ona dodaje mi sił w codziennej walce. Pomaga mi i motywuje do działania. To dla niej chcę walczyć!

Zawsze starałam się pomagać innym i być dobrym człowiekiem. Razem z córką prowadzimy dom tymczasowy dla kotów, bo kochamy zwierzęta. Mamy też psa. Nie odwracamy wzroku od cierpienia słabszych, bo wiemy, że sytuacja życiowa może zmienić się z dnia na dzień.

Tak było w moim przypadku... Nie spodziewałam się, że kiedykolwiek znajdę się w takiej sytuacji, ale nie mogę się poddać! Właśnie dlatego postanowiłam założyć zbiórkę. Potrzebuję wsparcia przy opłacaniu rehabilitacji oraz zakupie leków i sprzętu medycznego.

Każda wpłata, nawet ta najmniejsza, to dla mnie wielka szansa. Szansa, by walczyć o zdrowie i życie... Z góry dziękuję za każdą pomoc.

Małgosia