Choroba zabrała ukochanego męża i ojca... Pomóżmy przetrwać ciężki czas!

Rokowania Darka od początku choroby były trudne. Lekarz ocenił, że zostało mu niewiele miesięcy życia.  Nie jestem w stanie wyobrazić sobie emocji najbliższych, po usłyszeniu tak druzgocących słów!

Spotkaliśmy się z Darkiem przypadkowo wiosną zeszłego roku. Zamawiał pizzę dla dzieci, chcąc zrobić rodzinie niespodziankę. Tak wiele miał jeszcze do zrobienia, tak wiele spraw chciał pozamykać…

Doskonale pamiętam ten dzień, przez bardzo poruszającą rozmowę, której treść łamie serce. Każdy drobny szczegół planów Darka, dążeń i oczekiwań skupiał się na olbrzymiej trosce i miłości do rodziny. Jego dojrzała świadomość choroby, harmonia i wewnętrzny spokój, którym emanował w obliczu takiego cierpienia i niesprawiedliwości, poruszyła mnie najbardziej. 

W każdym słowie, w każdym geście, największą troską dla Darka była obawa o przyszłość Gosi i dzieci. Dlatego pracował u schyłku sił, aby zabezpieczyć rodzinę po jego odejściu.

Podczas tego spotkania, w jego spojrzeniu dostrzegłam ogromną nadzieję, siłę, determinację i wolę walki o życie, która towarzyszyła mu do ostatniego dnia. Dzielił się tą nadzieją wtedy w rozmowie. Walczył dzielnie każdego dnia, przekazując duchowo największą siłę Gosi, w tym tak bardzo trudnym, bolesnym okresie choroby. 

Z wielkim żalem i smutkiem żegnamy Cię Darku. Pozostaniesz w naszej pamięci i wspomnieniach na zawsze. 

Gosia żona Ś.P. Darka pochodzi z gór, przyjechała za miłością swojego życia do Łodzi, pozostawiając daleko swoje rodzinne strony. Pozostała tutaj sama z dziećmi, poza garstką najbliższych. 

Trudno w słowach opisać ten ogrom siły, cudownej troski i opieki, którą otaczała męża przez cały okres choroby. Do ostatniego tchu, czuwając nad jego łóżkiem, otulając swoją czułością, ofiarowała bezgraniczną miłość. Jak w słowach przysięgi: „dopóki śmierć Was nie rozłączy”.

Z wyrazami głębokiego współczucia, pomóżmy przejść Gosi i jej dzieciom przez ten trudny, bolesny czas. Wszystko jest teraz ważne, nie tylko wsparcie finansowe, ale także dobre słowo i dobry gest. 

Ania, przyjaciółka rodziny