Marcel żyje w świecie, którego nie można w pełni zobaczyć... Ostrość widzenia jest u niego na poziomie 4%! POMÓŻ!

Mój syn jest jeszcze dzieckiem, a każdego dnia zmaga się z wyzwaniami, które trudno sobie nawet wyobrazić. Diagnoza była dla nas obojga bolesnym ciosem... To, co dla innych jest naturalne i oczywiste, Marcela kosztuje mnóstwo wysiłku. Nie mogę jednak pozwolić, by choroba odebrała mu szansę na spokojne i szczęśliwe dzieciństwo! Dlatego dziś bardzo proszę Was o wsparcie!

Marcel od urodzenia choruje na achromatopsję typu II – rzadką, genetyczną chorobę oczu. Nie widzi kolorów. Słońce i mocne światło sprawiają mu ból tak silny, że aż musi mrużyć oczy, zakrywać twarz rękami albo uciekać w cień. Dla zdrowej osoby to aż trudne do wyobrażenia. Co więcej, mój syn ma też oczopląs, a ostrość widzenia jest u niego na poziomie 4%!

Oznacza to, że żyje on w świecie, którego nie może w pełni zobaczyć. Trudnością staje się korzystanie z materiałów i książek, zwykła zabawa, czy po prostu poznawanie świata. We wrześniu 2026 roku Marcel rozpoczął naukę w szkole. Już teraz wiem, że będzie to kosztowało go o wiele więcej wysiłku niż jego rówieśników. Przy jego słabym wzroku nauka czytania i pisania będzie prawdziwym wyzwaniem.

To jednak nie koniec... Po ostatnich badaniach i konsultacjach otrzymaliśmy jeszcze jedną trudną diagnozę. Okazało się, że mój syn zmaga się też z autyzmem. Nie potrafię zrozumieć, dlaczego to wszystko go spotkało. Najgorsze jest to, że schorzeń, którymi się on zmaga, nie da się wyleczyć... Nie możemy się jednak poddać!

Mimo tak trudnych diagnoz Marcel pozostaje dzieckiem, które z całych sił walczy o swoją samodzielność. Chce się uczyć, spełniać marzenia i pokonywać kolejne bariery. I ja jako mama pragnę zrobić, co tylko w mojej mocy, aby mu w tym pomóc!

Dlatego tak kluczowa jest stała opieka wielu specjalistów, odpowiednie leczenie, terapie i turnusy rehabilitacyjne. Dodatkowo chciałabym zakupić dla Marcela powiększalnik, który będzie ogromnym wsparciem podczas nauki w szkole. Pozwoli mu swobodnie odczytywać zarówno treści z tablicy w klasie, jak i z podręcznika. To bardzo ważne dla nas!

Jestem Wam wdzięczna, że już raz wyciągnęliście do mojego syna pomocną dłoń! To dla mnie jako mamy naprawdę wiele znaczy. Jednak to nie koniec naszej walki o lepsze jutro... Jako mama zrobię wszystko, by niepełnosprawność nie ograniczała dalszego rozwoju Marcela. Proszę jednak ponownie o Wasze wsparcie w trudnej drodze! Za każdą, nawet najmniejszą pomoc z serca dziękuję!

Monika, mama