By sprawność nie pozostała tylko marzeniem...

Życie naprawdę potrafi boleśnie zaskoczyć. Jednego dnia zasypiałem jako zdrowy i spełniony człowiek, drugiego nic nie było już takie jak dawniej i musiałem stawić czoło brutalnej rzeczywistości. W lutym zeszłego roku przeszedłem udar krwotoczny, który w kilka chwil z aktywnej i sprawnej osoby zmienił mnie w pacjenta, potrzebującego pomocy…

Trafiłem do szpitala w ciężkim stanie, z niedowładem mięśni i zaburzeniami mowy. Najgorsze już za mną, ale z konsekwencjami będę musiał mierzyć się jeszcze przez wiele lat. To takie niesprawiedliwe, że w kilka chwil nasze życie może całkowicie się zmienić, a my nie jesteśmy w stanie nawet zareagować, podjąć walki. Udar odebrał mi świat, który znałem, całe moje dotychczasowe życie, ale nie poddałem się. Każdego dnia trwam przy nadziei, że uda mi się chociaż częściowo odzyskać to, co zabrał nieobliczalny los. 

Skutkiem przebytych komplikacji zdrowotnych okazał się połowiczy niedowład i uszkodzenie wzroku. Żona zrezygnowała z pracy, aby się mną zaopiekować. Moją jedyną szansą na to, by zawalczyć z konsekwencjami udaru jest systematyczna rehabilitacja. Marzy mi się powrót do normalności, ale wiem, że samodzielnie nie uda nam się zgromadzić potrzebnych środków. 

Nie mogę się poddać i stracić szansy na walkę o sprawność. Wiem, że jeszcze wiele przede mną i dzięki wytrwałości mogę zawalczyć o jak największe postępy. Wasza pomoc jest na wagę złota! Pozwala mi trwać przy nadziei, że jeszcze będzie dobrze. Pozwala mi nie bać się jutra. Bardzo proszę, pomóżcie mi na tej trudnej drodze! 

Marek