Maria Chabasiewicz, 30 lat

Usłyszałam diagnozę w styczniu 2019 roku i od razu poczułam, jakby świat runął mi pod nogami, nowotwór, chłoniak Hodgkina, zmienił całe moje życie w jedną wielką walkę o przetrwanie.

Od tamtej pory każdy dzień to kolejne wlewy chemii, które wyniszczają ciało, ale dają nadzieję na zdrowie. Przede mną jeszcze radioterapia i autologiczny przeszczep szpiku kostnego, procedury kosztowne i wyczerpujące, które determinują każdy mój ruch oraz decyzję. Poza samym leczeniem muszę mierzyć się z transportem do szpitala oddalonego o 200 km od mojej rodzinnej miejscowości, noclegami i wyżywieniem, które pochłaniają oszczędności wraz z energią. Każdy lek, konsultacja oraz wizyta to ogromne wydatki, które przekraczają moje możliwości finansowe, dodają stresu w tak trudnych chwilach. Codziennie myślę o tym, jak bardzo potrzebuję wsparcia, by móc kontynuować leczenie i nie przerwać walki o własne życie. Walka z chorobą wymaga nie tylko siły fizycznej, ale też pomocy ludzi dobrej woli, którzy mogą podać rękę w najtrudniejszym momencie.

Proszę o szansę na zdrowie oraz możliwość przetrwania tych trudnych miesięcy leczenia bez strachu o podstawowe potrzeby.

Maria