Maria Dziamska, 77 lat

Jeszcze kilka lat temu babcia Maria samodzielnie krzątała się po mieszkaniu, przygotowywała herbatę, podlewała kwiaty, cieszyła się zwykłą codziennością. Dziś większość czasu spędza w łóżku, patrząc w sufit, który stał się jej światem.

Uszkodzone kręgi kręgosłupa odebrały jej swobodę ruchu, niezależność, poczucie sprawczości, które dla aktywnej osoby było czymś naturalnym. Każda próba wstania to wysiłek przekraczający granice bólu, dlatego bez pomocy drugiej osoby nie jest w stanie funkcjonować. Wózek inwalidzki daje możliwość wyjazdu do lekarza, lecz nawet ta krótka droga wymaga ogromnej mobilizacji oraz wsparcia bliskich. Do problemów z kręgosłupem dołączyły choroby układu oddechowego oraz krążenia, które dodatkowo osłabiają organizm. Siły z dnia na dzień jest mniej, a my bezradnie patrzymy, jak osoba, która przez całe życie była podporą rodziny, dziś sama potrzebuje stałej opieki. Opiekę nad babcią sprawuje mama, podporządkowując jej swój czas, energię, własne potrzeby. Największym marzeniem jest ulżyć jej w cierpieniu, umożliwić regularną rehabilitację, masaże, zakup leków, które poprawią komfort życia. Chcemy, by mogła choć na chwilę poczuć, że ciało nie jest wyłącznie źródłem bólu.

Prosimy o pomoc, by jesień jej życia nie była pasmem cierpienia, lecz czasem większego spokoju, bezpieczeństwa, ulgi.

Wnuk