Sam nie wygram walki o moje życie... Pomóż, proszę!

Wspominam. Coraz częściej wspominam. Jak to było budzić się bez bólu, spełniać marzenia, realizować plany. Jak to było się nie bać. Coraz mniej już pamiętam...

Jeszcze kilka miesięcy temu byłem pełnym energii, 34-letnim facetem. Dziś jestem cieniem samego siebie. 

Był maj, świat dopiero co obudził się do życia. Mój świat w jednej chwili się załamał. Wykryto u mnie złośliwy nowotwór odbytnicy. Operacje, leczenie, ból i strach - tyle pamiętam od momentu diagnozy. 

Nie brakuje mi motywacji, nie brakuje też nadziei, jednak jest coś, z czym nie poradzę sobie sam... Odkąd choruję, nie jestem w stanie pracować. Oszczędności już dawno się rozpłynęły, teraz polegam na pomocy bliskich, jednak im też jest ciężko. W walce o życie hamują mnie pieniądze. Do strachu o życie dołączył ten, za co zapłacę rachunki, za co kupię jedzenie i leki, czy starczy mi na leki.

Jest mi bardzo ciężko, jednak nie mam innego wyjścia. Proszę, pomóż mi!