Nowotwór szaleje, pożerając tatę od środka... POMOCY❗️

Niełatwo opisać trudną drogę, jaką pokonuje mój tata w walce z chorobą. 

Rok temu choroba, jak to zwykle bywa w takich wypadkach, przyszła nagle i niespodziewanie, a po pierwszych diagnozach lekarzy zapadł wyrok. Dowiedzieliśmy się, że tata zmaga się ze złośliwym nowotworem krtani, który nie zamierza go w żaden sposób oszczędzać. Co gorsza, doszło do przerzutów na węzły chłonne i lewą część gardła. 

Tata jako człowiek, który zawsze był dla mnie największą inspiracją i wzorem, nigdy się nie poddawał. Tak jest również tym razem. Postanowił pokonać chorobę. Od tamtej pory przeszedł już trzy bardzo poważne operacje, które miały być dopiero wstępem do długotrwałej i bolesnej terapii nowotworowej.

Niestety, podczas jednego z zabiegów doszło do komplikacji skutkującej udarem mózgu. Od tej pory tata zmaga się już nie tylko ze skutkami choroby nowotworowej, ale toczy często nierówną walkę na dwóch frontach. 

Zdjęcie nieodpowiednie dla osób wrażliwychKliknij tutaj, aby je wyświetlić

W efekcie przebytych operacji i zaistniałych komplikacji tata ma sparaliżowaną lewą stronę ciała, oddycha przez tracheostomię, czyli specjalnie wprowadzoną do tchawicy rurkę tracheostomijną i odżywia się dojelitowo przez PEG.

Po nieudanym zabiegu lekarze wydali kolejny wyrok – stwierdzili, że nie są w stanie podjąć się dalszego leczenia taty, a żaden ze szpitali nie chciał go już przyjąć. Diagnoza brzmiała bowiem jednoznacznie: Pacjent miał nigdy nie wstać z łóżka!

Nadzieję znaleźliśmy w prywatnym ośrodku rehabilitacji i leczenia poudarowego. Dziś, dzięki swojej ogromnej determinacji i pracy rehabilitantów, tata stawia pierwsze kroki! Jego stan zdrowia się poprawił, a lekarz laryngolog powiedział, że po zakończonym leczeniu poudarowym można stosować chemioterapię i radioterapię. Jest to jedyna szansa na przeżycie, ponieważ nowotwór nadal szaleje w jego organizmie, pożerając go od środka. Trwa walka z czasem!

Stąd zwracam się do Was z ogromną prośbą. Leczenie, które trwa już ponad rok, a którego nie wolno przerwać, odbywa się nie tylko na sali rehabilitacyjnej i jest ogromnym wyzwaniem finansowym. Wydane już dziesiątki tysięcy na leczenie są jedynie niewielkim fragmentem w całym procesie. Koszt samej kliniki to 20 tys. miesięcznie, a do tego dochodzą nierefundowane leki, które co miesiąc trzeba wykupić, specjalne środki higieniczne oraz wizyty lekarzy specjalistów!

Gdybym mogła, sprzedałabym wszystko i oddała nawet własne zdrowie, ale nie mogę. W związku z tym postanowiłam zorganizować tę zbiórkę. Marzeniem moim, mamy i siostry jest tylko to, aby tata wrócił już do domu.

Agata, córka