Moje życie to nieustanna walka o sprawność! Przeszłam operację i teraz potrzebuję kosztownej rehabilitacji! POMÓŻ!

Nie będę ukrywać, nigdy nie było mi łatwo. Starałam się jednak nie poddawać i cieszyć się każdym dniem... Niestety kilka lat temu otrzymałam od losu cios, po którym nie mogłam się tak po prostu podnieść. Nagle zwykłe czynności stały się wyzwaniem. Zrobienie zakupów, posprzątanie mieszkania, czy zejście po schodach kosztowało mnie dużo wysiłku. Jednak niedawno pojawiła się przede mną wielka szansa, z której dziś muszę skorzystać. Potrzebuję jednak Waszej pomocy!

Urodziłam się jako ekstremalnie skrajny wcześniak – już w 27 tygodniu ciąży. Konsekwencją tego było mózgowe porażenie dziecięce pod postacią hemiplegii prawostronnej. Mimo tak trudnego startu starałam się wykorzystywać każdą szansę, jaką dawał mi los. Skończyłam szkołę, zdobyłam zawód, w którym później pracowałam. Obecnie studiuję. 

Od zawsze pragnęłam być możliwie samodzielną i móc normalnie układać swoje życie. Niestety w 2023 roku wiele się zmieniło... Doszło u mnie do uszkodzenia nerwu strzałkowego w prawej nodze. Mimo regularnej rehabilitacji dolegliwości nie ustępowały. Było tylko gorzej! Pojawiła się opadająca stopa, zaburzenia czucia, ból biodra i ścięgna Achillesa, nieprawidłowy wzorzec chodu.

Problemy z nogą zaczęły odbierać mi to, co zwyczajne, codzienne. Nie mogę długo stać i chodzić. Nawet siedzenie stało się dla mnie dużym wyzwaniem. Potrzebuję pomocy przy wielu codziennych czynnościach. W pewnym momencie musiałam też zrezygnować z pracy. W końcu okazało się, że konieczna jest operacja.

Zabieg przeszłam pod koniec sierpnia 2026 roku. Bardzo się go obawiałam, ale wiedziałam, że nie mam innej drogi. Na szczęście wszystko się udało, a ja poczułam wielką ulgę! Teraz po raz pierwszy od lat mam szansę na poprawę mojej codzienności. Muszę więc zrobić wszystko, by tej szansy nie zmarnować. 

Przede mną najdłuższy i najtrudniejszy etap, czyli rehabilitacja. W moim przypadku liczy się czas – muszę ją zacząć jak najszybciej. Będzie ona trwała około dwóch lat. Niestety jej koszt to prawie 10 tysięcy złotych miesięcznie, a do tego muszę też zakupić odpowiedni sprzęt ortopedyczny. Sama nie jestem w stanie tego wszystkiego opłacić...

Chciałabym znów być samodzielna, móc pracować i sama się utrzymywać. Pragnę uczestniczyć w zajęciach na studiach i nie martwić się, czy wystarczy mi sił na powrót do domu. Po prostu normalnie żyć! Dlatego dziś proszę o Wasze wsparcie, bo tylko tak będę mogła wykorzystać szansę, jaką dostałam. Będę wdzięczna za nawet najmniejszą pomoc!

Martyna