Ogromna wada wzroku utrudnia codzienne funkcjonowanie! Pomóż Martynce w walce o lepsze jutro!

Moja córeczka przyszła na świat niespodziewanie. Nic nie zapowiadało przedwczesnego porodu. Martynka jednak urodziła się już w 24. tygodniu ciąży. Ważyła zaledwie 600 gramów – to mniej niż torebka cukru! 

Stan mojej córki po narodzinach był bardzo ciężki. Konieczna była wentylacja mechaniczna. Martynka spędziła w szpitalu 125 dni. Każdy z nich wiązał się dla mnie z ogromnym strachem. Bałam się o to, co przyniosą kolejne minuty, godziny, dni.

U córeczki zdiagnozowano upośledzenie narządu ruchu i niepełnosprawność intelektualną. Moje maleńkie dziecko od pierwszego oddechu musiało walczyć o zdrowie. 

Ponadto córeczka urodziła się z bardzo dużą wadą wzroku. Kiedy miała zaledwie trzy miesiące, przeszła operację obu oczu. Niestety, kolejne zabiegi na ten moment nie są możliwe – wiążą się ze zbyt dużym ryzykiem. Dziś wielkość wady wynosi -29 i stale się powiększa!

Ogromna wada wzroku odciska swoje piętno każdego dnia. Samodzielne poruszanie się jest praktycznie niemożliwe. Martynka potrzebuje pomocy, asekuracji, złapania za rączkę. Konieczna jest stała, całodobowa opieka. Córka wymaga wsparcia w codziennych czynnościach, w ubieraniu się czy higienie. 

Martynka na co dzień uczęszcza do przedszkola, w którym ma zapewnione różne specjalistyczne zajęcia. Ponadto stale uczęszczamy na rehabilitację. Tylko intensywne ćwiczenia są w stanie poprawić stan zdrowia mojej córki. To nasza jedyna nadzieja. 

Niestety, koszty związane ze specjalistyczną opieką, zajęciami u terapeutów czy wyjazdami na turnusy rehabilitacyjne są ogromne. Niezwykle trudno im sprostać. Dlatego zwracam się z prośbą o wsparcie. Każda złotówka to nadzieja na lepszą przyszłość mojej córki! Proszę, pomóż!

Agnieszka, mama