Nieszczęśliwy wypadek doprowadził do śpiączki. Dziś walka o zdrowie i sprawność wciąż trwa!

Aktualizacje

• 12 stycznia 2026

  Muszę się z Wami czymś podzielić...

  Już od pewnego czasu wiedziałem z moją trenerką Sarą, że aby w ogóle myśleć o dostaniu się do kadry to będę musiał dobrze się pokazać na mistrzostwach Polski (wywalczyć minimum podium), więc zwiększyliśmy częstotliwość treningów z jakiegoś 1-2 w tygodniu do 3-4 jednostek treningowych. W dużym skrócie ciężka praca i bardzo duże zaangażowanie mojej trenerki, bez którego to nie byłoby możliwe, pomogły mi osiągnąć cel. 

  Zostałem powołany do Kadry Narodowej w parawspinaczce!

  Gdy się o tym dowiedziałem, oczywiście poczułem ogromną radość, jednak z tyłu głowy cały czas miałem, że to dopiero początek mojej „sportowej przygody”.  Pojawiło się kilka trudności – przez to, że jestem osobą z niepełnosprawnością i aktualnie nie prowadzę samochodu, a do tego mieszkam na wsi, moja dostępność w dużej mierze jest uzależniona od pomocy bliskich. Mam również problem z orientacją w terenie, dokładnie opisałem to w moim najnowszym tekście – link. (otwiera nową kartę)

  

  Traktuje swoją „sportową przygodę” bardzo poważnie, jako część pracy. Aktualnie utrzymuję się głównie dzięki rencie i comiesięcznemu wsparciu, które mogę otrzymywać dzięki Waszej pomocy. To trochę łączy się z tą samodzielnością… Docelowo chciałbym móc być niezależny od pomocy społecznej. To dla mnie bardzo ważne.

  Myślę, że coraz bardziej zaczynam zauważać konsekwencje urazu mózgu i to nie koniecznie w aspekcie, że jest gorzej czy lepiej, jest po prostu inaczej. Terapia, na którą uczęszczam, bardzo mi pomaga w wielu aspektach życia. Coraz lepiej uczę się funkcjonowania w nowej rzeczywistości, jednak jeszcze dużo przede mną. Czasem martwię się tym, że nie mam jeszcze ściśle opracowanej sytuacji zawodowej. W moim życiu dużo się dzieje i muszę po prostu przywyknąć. Pracuje też nad aspektem emocjonalno-społecznym.

  Nie zawsze jest idealnie, ale nie poddaję się, bo widzę, co jestem w stanie osiągnąć dzięki ciężkiej pracy, którą wykonuję każdego dnia. Dziękuję za Waszą dotychczasową pomoc i proszę, trzymajcie za mnie kciuki!

  Mateusz

• 9 grudnia 2025

  Mateusz robi postępy! Zdobył 2. miejsce na Mistrzostwach Polski w para-wspinaczce! Nie przestawaj pomagać!

  Kochani!

  Ciężka i systematyczna praca przynosi wyraźne efekty! Nie potrzebuję już tak intensywnej i czasochłonnej rehabilitacji oczu. Turnusy, na które jeździłem kilka razy w roku, zastąpiła jedna kontrola rocznie. Nie muszę już tak często wykonywać ćwiczeń w domu – wystarcza raz lub dwa razy w tygodniu. Podobnie z logopedią: zamiast cotygodniowych wizyt mam terapię raz na dwa tygodnie.

  Są jednak obszary, z których nie zrezygnuję już nigdy i których stale potrzebuje. Miesięczne „mini turnusy” rehabilitacyjne po cztery dni dają zdecydowanie najlepsze efekty, więc to właśnie one stały się podstawą mojej terapii. Nieustannie pracuję też nad emocjami i co tydzień mam sesję z psychoterapeutką.

  Ważną częścią mojego życia stał się sport. Kilka razy w tygodniu się wspinam,  ćwiczę rozluźniająco, a czasem chodzę także na basen. Choć sport przyczynił się do mojego wypadku, to paradoksalnie dziś pomaga mi wracać do formy i daje mi ogromną siłę i motywację do dalszej pracy.

  

  W codzienności nadal zmagam się z utratą części niezależności i samodzielności. Nie mogę prowadzić samochodu i muszę polegać na bliskich lub komunikacji publicznej, a na wsi to bywa trudne. Szukam też swojej drogi zawodowej i nie wykluczam, że będzie ona związana ze sportem lub z pomaganiem innym w podobnej sytuacji. Choć część terapii została zmniejszona, to stałe koszty związane z rehabilitacją, lekami i badaniami, pozostają bardzo wysokie. Wasze wsparcie daje mi siłę i pozwala skupić na leczeniu i treningu.

  Emocjonalnie ta droga bywa trudna, ale czuję ogromną wdzięczność. Zdobycie 2. miejsca na Mistrzostwach Polski w para-wspinaczce pokazało mi, że Wasza pomoc naprawdę zmienia moje życie! Dzięki niej mogę iść dalej, walczyć, rozwijać się i budować swoją przyszłość na nowo. Dziękuję z całego serca i proszę, bądźcie ze mną dalej!

  Mateusz

  Czytaj dalej
• 29 maja 2025

  Wasza pomoc odmieniła życie Mateusza!

  Kochani! Dzięki Waszej pomocy jestem już w stanie sam napisać Wam kilka słów o moim obecnym stanie zdrowia. Zacznę od tego, że jestem ogromnie wdzięczny za dotychczasową pomoc. Bez Was nie byłoby mnie w miejscu, w którym aktualnie jestem!

  Podarowaliście mi szansę na odzyskanie dawnego życia. Zmieniło się naprawdę dużo nie tylko pod kątem zdrowotnym – wziąłem ślub! Wraz z bliskimi postanowiliśmy też pomagać innym osobom w podobnych sytuacjach i założyliśmy stowarzyszenie Tam i z powrotem, które staramy się prężnie rozwijać.

  

  Kontynuuję także rehabilitację – część zajęć wykonuję pod opieką specjalisty, a część samodzielnie. Duże efekty daje mi wspinaczka, która zdecydowanie jest moją ulubioną formą rehabilitacji. Od dawna jest moją ogromną pasją, która przy okazji pomaga mi w powrocie do zdrowia. Ma też charakter sportowy – w tym roku będę brał udział w mistrzostwach Polski dla osób z niepełnosprawnością. Przed wypadkiem szanse na udział w jakiejkolwiek olimpiadzie po prostu nie istniały. Teraz marzę nawet o tym, by w przyszłości reprezentować nasz kraj na paraolimpiadzie!

  

  Pracuję także nad aplikacją do ćwiczenia wzroku, która ma w przyszłości pomagać osobom, które zmagają się z podobnymi trudnościami. Dodatkowo samodzielnie wykonuję ćwiczenia logopedyczne 5 dni w tygodniu i ćwiczenie rehabilitujące mój wzrok 3 dni w tygodniu. Oprócz tego dwa razy do roku jeżdżę na dwutygodniowy turnus rehabilitacji wzroku i właśnie to jest aktualnie moją największą potrzebą. Niestety, na wyjazd brakuje mi jeszcze środków.

  

  Moja przygoda z powrotem do zdrowia trwa, a dzięki Wam mogę wciąż iść drogą, którą podążam już od ponad 2 lat! Będę niezmiernie wdzięczny za Wasze dalsze wsparcie!

  Mateusz

  Czytaj dalej