NOWOTWÓR odebrał mi nogę, ale nie wolę walki! Pomocy!

Aktualizacje

• 2 lutego 2026

  Zakażenie bakterią zagroziło sprawności Mateusza! Czy udało się pokonać trudności?

  Na wstępie pragnę podziękować wszystkim darczyńcom oraz znajomym za pomoc w zbiórce pieniędzy na protezę. W sierpniu 2025 roku udało się sfinalizować jej zakup. Moje życie zaczęło wracać „do normy”, zyskałem nadzieję na ponowną możliwość poruszania się bez kul czy wózka inwalidzkiego! Ale chyba było zbyt pięknie…

  Kiedy już proteza była gotowa, a przede mną był ostatni etap, jakim jest nauka posługiwania się nią, to iskierka nadziei na wspólne spacery z córką znowu zaczęła gasnąć. Niedługo po tym, jak już samodzielnie w domu uczyłem się chodzić w protezie i czekał mnie pobyt w ośrodku rehabilitacyjnym, na nowo otworzyła mi się blizna po operacji.

  Diagnoza: stan zapalny rany spowodowany bakterią. Po konsultacji z protetykiem i lekarzem prowadzącym musiałem zaprzestać korzystania z protezy, ponieważ używanie jej dodatkowo podrażniało ranę. A co za tym idzie – musiałem też zrezygnować ze zbliżającej się rehabilitacji w ośrodku.

  Wdrożono antybiotykoterapię i dodatkowo prywatne wizyty u chirurga specjalizującego się ranami na wewnętrzne płukanie rany, aby bakteria nie rozprzestrzeniła się po organizmie. Czekała mnie też kolejna operacja w NIO, która odbyła się w styczniu.

  Przez całą jesień ponosiłem dodatkowe koszty związane z utrzymaniem zakażenia „w ryzach”: leki, probiotyki, prywatni lekarze i badania. Obecnie jestem już po operacji, czuję się dobrze i czekam na zielone światło, aby zacząć korzystać z protezy.

  W dalszym ciągu czekają mnie wydatki związane z modyfikacją protezy, a także dodatkowe koszty związane z lekami i sprzętem do codziennego funkcjonowania. Po tym czasie od amputacji wiem już też, że muszę się bardziej skupić na rehabilitacji i fizjoterapii, ponieważ funkcjonowanie na jednej nodze generuje większe zużycie stawów, a to powoduje różnego rodzaje bóle.

  Dlatego proszę o pomoc, ponieważ już raz doświadczyłem dobra, jakie mogą przekazać inni ludzie i dalej w to dobro wierzę. Liczyłem, że razem z córką będziemy się wspólnie uczyć chodzić w tym samym czasie, no cóż… Ona mnie przegoniła w nauce i już biega. Ale jeszcze ją dogonię!

  Mateusz