Walka o sprawność nadal trwa! Nie bądź OBOJĘTNY!

Bardzo dziękujemy za wsparcie, które okazaliście nam do tej pory... Niestety nasza walka nadal trwa, a ja pragnę zwrócić się do Was z prośbą o pomoc, mając nadzieję, że będzie to już ostatni raz…

Proszę, poznaj naszą historię i pomóż nam zawalczyć o samodzielność Mattiego!

Najmniejszy ruch maluszka w brzuchu, zamiast budzić radość, budził strach, bo mógł w każdej chwili wywołać krwotok i doprowadzić do najgorszego… Do szpitala trafiłam w 20 tygodniu ciąży. Lekarzom udało się opóźnić poród o 26 dni i uratować maleńkie życie. 24 stycznia 2013 roku przyszedł na świat Matthew – moje 650 gramów szczęścia.

Już w pierwszych minutach swojego życia miał duże problemy z oddychaniem. Zespół zaburzeń oddechowych uszkodził jego płuca. Mój synek walczył o życie – dodatkowo doszło do wylewu IV stopnia krwi do mózgu. Matti miał niedrożne jelita, niewydolną wątrobę oraz dysplazję oskrzelowo-płucną… Trudno było sobie wyobrazić, z iloma przeciwnikami walczy nasze małe dziecko.

Synek kilka razy był bliski odejścia z tego świata. Przez pierwsze 4 miesiące nie mogłam go nawet przytulić. Zamiast czułego objęcia mamy, za szklaną szybą inkubatora, otoczony kabelkami walczył o życie. Nie słychać było jego płaczu ani radosnego śmiechu – nie pozwalała na to rurka, która za niego oddychała. Jedyny sygnał dający znak życia – to rytmiczny dźwięk aparatury podłączonej do jego bezbronnego ciała. To była trauma, nie przestawałam płakać...

Matti doznał rozległych wylewów krwi do mózgu spowodowanych niedotlenieniem. Organy odmawiały pracy, jednak serce nigdy nie przestało bić. Tym samym moje – każdego dnia biło mocniej w nadziei, że w końcu zabiorę go do domu. Tak też się stało, ale synek potrzebował tlenu 24 godziny na dobę. Pierwsze pół roku było dla nas najtrudniejsze – bardzo często wracaliśmy do szpitala...

U Mattiego zdiagnozowano mózgowe porażenie dziecięce. Pojawiły się również ataki padaczki, które z roku na rok przybierały na sile. Synek się dusił, siniał, drżał, jego nogi stawały się coraz słabsze, bardziej sztywne, spastyczne...  Na szczęście udało nam się kupić koncentrator tlenu, ssak medyczny oraz pulsoksymetr do mierzenia nasycenia krwi tlenem. Nie musieliśmy każdorazowo wzywać karetki. 

Niestety osłabienie organizmu doprowadziło do zwichnięcia stawu biodrowego.  Nie umiem sobie wyobrazić bólu, z jakim musiał się mierzyć każdego dnia. Dzięki Wam mogliśmy przeprowadzić pilne operacje. Jednak na ostatniej wizycie kontrolnej w czerwcu okazało się, ze stan napięcia w nóżkach u Mattiego się pogorszył.

Aby nie doprowadzić do kolejnego zwichnięcia stawów biodrowych, lekarze podjęli decyzję o podaniu botuliny dla rozluźniania mięśni oraz zastosowaniu zabiegu Percs, który musi być wykonany maksymalnie za 3 miesiące. Potrzebujemy dalszej pomocy!

Pragnę podziękować każdemu z Was, że mimo własnych wydatków, pomagacie bezinteresownie mojemu dziecku. Wierze, że dobro, które jest w każdym z Was, wróci ze zdwojoną siłą.

Proszę o dalsze wsparcie...

Mama Mattiego

➡️ Matthew w mediach (otwiera nową kartę)