Po śmierci żony samodzielnie wychowuję córki. Jedna z nich zmaga się z autyzmem i walczy o rozwój!

Mam na imię Henryk i jestem tatą 9-letnich bliźniaczek. Niestety dwa lata temu dziewczynki straciły swoją mamę po ciężkiej i długiej chorobie. Od tamtej chwili wychowuję je samodzielnie, dbając o ich bezpieczeństwo, stabilność i rozwój.

Jedna z moich córek od wczesnego dzieciństwa zmaga się z autyzmem. Co ciekawe, jej siostra Marcelina rozwija się prawidłowo i nie ma żadnych zaburzeń. Tymczasem Michalina od wielu lat uczestniczy w intensywnej terapii, rehabilitacji i zajęciach wspierających jej rozwój.

Dzięki terapii, która wiąże się z codzienną pracą nad komunikacją, emocjami, relacjami i samodzielnością, Michalina powoli zdobywa potrzebne umiejętności – krok po kroku, we własnym tempie. Zawsze wzrusza mnie, kiedy mimo trudności potrafi się uśmiechnąć, przytulić i powiedzieć: „Tato, spróbuję jeszcze raz”. To zdanie jest dla mnie symbolem jej siły, wytrwałości i ogromnego serca.

Każdy taki moment pokazuje, jak ważne jest kontynuowanie terapii, która pomaga jej budować samodzielność i lepiej funkcjonować w świecie. Chciałbym, aby mogła dalej rozwijać się w sposób, który daje jej szansę na dobre, spokojne życie. Michalina stara się we wszystkim naśladować bliźniaczkę, jednak przepaść między ich poziomem rozwoju jest coraz bardziej widoczna...

Michasia ma problem z regulowaniem emocji, duże trudności w uczeniu się i rozumieniu kontekstu sytuacji społecznej, a także zmaga się z niewyraźną mową. Staram się walczyć ze wszystkich sił o jej rozwój, ale koszty regularnej terapii, rehabilitacji oraz specjalistycznych zajęć wspierających są coraz wyższe...

Zdecydowałem, że zwrócę się do Was z prośbą o wsparcie – tylko wspólnymi siłami możemy zapewnić Michasi lepszą przyszłość. Dziękuję Wam za każdą okazaną pomoc, życzliwość i wsparcie!

Henryk