To była TRAGEDIA❗️Błagamy, aby dobro wróciło do naszego syna!

Aktualizacje

• 28 września 2026

  Mój stan zdrowia powoli, ale jednak, zmierza ku lepszemu!

  Gdy ludzie wybierają się na wakacje, czy to w góry, czy nad morze, ja wybrałem się na obóz rehabilitacyjny. Nie pojechałem tam, aby się bawić, czy odpoczywać, a po to, aby walczyć o moją sprawność. Aby nauczyć się, jak pokonywać bariery architektoniczne. Aby wzmocnić swój korpus, żeby prościej siedzieć. A co najważniejsze, aby walczyć dalej, o zrealizowanie mojego wielkiego marzenia, aby samodzielnie postawić drugi raz w moim życiu, mój pierwszy krok. W końcu nigdy nie można się poddawać.

  Ostatnio wraz z rehabilitantami przeniosłem się na ambitniejsze ćwiczenia z wykorzystywaniem ortez, a mianowicie zmieniłem ortezy na krótsze, takie, które nie stabilizują stawu kolanowego. Na razie, co prawda, nie osiągnąłem efektu, którym mógłbym się pochwalić, ale jak tylko to osiągnę, to zaprezentuję to swoim Darczyńcom!

  Bez przerwy kontynuuję swoją codzienną rehabilitację. A z nowości? Złożyłem podanie na studia, kierunek astronomia! Zaprezentowane zdjęcia są z obozu aktywnej rehabilitacji i nauczone na nim zdolności, pomogą mi się na tych studiach odnaleźć. Na jednym ze zdjęć, jakkolwiek strzelanie z łuku na pierwszym wrażeniu może wydawać się zabawą, albo po prostu pasją, to jednak nie można zapomnieć, że strzelanie z łuku znacząco wzmacnia mięśnie korpusu. Na drugim zdjęciu widać, jak uczyłem się pokonywać bariery architektoniczne, które niestety niechybnie będą na mnie czekać. 

  

  Cały czas walczę o wzmocnienie tych mięśni, gdyż nie mogę sobie poradzić z faktem, że nie jestem w stanie nawet przyjąć siedzącej, ale wyprostowanej pozycji. No i mocniejszy tułów będzie pomocny z dalszymi ćwiczeniami z pomocą ortez. Ale wciąż doskwiera mi niemożność chodzenia i brak czucia poniżej miejsca urazu. Nie da się uniknąć tego, że widok otaczających mnie sprawnych osób wzmacnia moje pragnienie do jak najszybszego powrotu do sprawności.

  Tak jak wspominałem ostatnio, zacząłem niedawno osiągać więcej postępów. Dlatego chcę wykorzystać ten moment jak najbardziej efektywnie. Studia, które mam nadzieję, że rozpocznę, będą się nawet odbywać we Wrocławiu, w mieście, gdzie podczas rehabilitacji osiągałem zawsze najwięcej postępów!

  Nie pojawiły się nowe koszty per se, ale rehabilitacja, to nie jest jednorazowy wydatek. Do momentu odzyskania sprawności, nie mogę jej zaprzestać, gdyż każdy dzień stracony, będzie mnie kosztować kilka dni postępu.

  Byłbym bardzo Państwu wdzięczny, gdybyście zdecydowali się wesprzeć moją walkę. Każda, nawet najdrobniejsza forma wsparcia, przybliża mnie do kolejnego turnusu rehabilitacyjnego, a tym samym do mojego jedynego, ale wielkiego marzenia. 

  Mieszko Chojnacki

• 6 sierpnia 2026

  Są postępy, ale to nie koniec mojej walki! Proszę o pomoc!

  Kochani!

  Dziękuję wszystkim z całego serca za wspieranie mojej rehabilitacji. Dzięki Wam mam możliwość codziennej rehabilitacji! Na cały okres wakacji mogłem też pojechać na turnus rehabilitacji w ośrodku we Wrocławiu, co przyniosło najbardziej zauważalne efekty!

  

  Moja diagnoza się nie zmieniła, ale dzięki rehabilitacji udało mi się wzmocnić tułów na tyle, co pozwala mi na wykonywanie ambitniejszych ćwiczeń rehabilitacyjnych. Dlatego też ostatnio skupiam się na ćwiczeniach rehabilitacyjnych z wykorzystaniem ortez, które blokują stawy kolanowe i dzięki temu pozwalają na ćwiczenia chodu z wykorzystywaniem balkonika! Nie jest to jeszcze samodzielne chodzenie, do którego dążę, ale jest to widoczny krok do przodu!

  Mimo to fakty pozostają takie same – jestem sparaliżowany i nie mogę chodzić. Życie utrudnia mi jeszcze bardziej to, że czucie i kontrolę nad mięśniami straciłem już od poziomu klatki piersiowej, a nie tylko od pasa w dół. Taka utrata czucia niesie ze sobą również swoje konsekwencje na pracę narządów wewnętrznych.

  

  Ze względu na postępy uznałem, że najlepiej będzie zwiększyć częstotliwość rehabilitacji, aby jak najbardziej wykorzystać możliwości, jakie mój obecny stan zdrowia oferuje. Nie chcę zaprzepaścić albo spowolnić powrót do sprawności przez za małą ilość rehabilitacji. Dlatego chciałem poprosić Was o wsparcie i jeszcze raz przekazać moją wdzięczność.

  Wierzę, że jeżeli będę mieć możliwość odbycia wzmożonej rehabilitacji, to osiągnę jeszcze więcej!

  Mieszko

  Czytaj dalej
• 10 listopada 2025

  Nie tracimy nadziei, że Mieszko odzyska zdrowie! POMÓŻ!

  Drodzy Darczyńcy!

  Dziękujemy, że jesteście z nami. To naprawdę wiele dla nas znaczy! Jednak ta trudna walka o zdrowie Mieszka jeszcze się nie kończy...

  Za naszym synem kolejny turnus rehabilitacyjny, podczas którego mógł on korzystać z egzoszkieletu do reedukacji chodu. Choć wiemy, że to wszystko jest dla niego wielkim wyzwaniem, to on pod okiem specjalistów dzielnie walczył o każdy, nawet najmniejszy postęp!

  Ostatnie miesiące były dla nas czasem przygotowań, aby Mieszko mógł rozpocząć rehabilitację przy wsparciu robotyki. Ta forma leczenia pozwala na torowanie połączeń nerwowych i daje duże nadzieje. Choć nie każdy stan fizyczny pozwala na kwalifikację do takich ćwiczeń, to wiedzieliśmy, że musimy spróbować! 

  

  Wierzymy, że przyjdzie taki dzień, że Mieszko postawi swój pierwszy krok, że jeszcze będzie miał szansę na samodzielność! Do tego jednak potrzebuje regularnej, intensywnej i niestety bardzo kosztownej rehabilitacji. Bez tego nie ma on żadnych szans na lepsze jutro...

  Dlatego raz jeszcze przychodzimy do Was – ludzi o pięknych sercach i zwracamy się z wielką prośbą o wsparcie dla Mieszka! Pomóżcie mu odzyskać zdrowie i wrócić do ukochanej muzyki!

  Rodzice

  Czytaj dalej